بررسی میزان مشارکت مردم در مدیریت شهری تهران بر اساس الگوی حکمرانی شهری خوب (مطالعه موردی؛ شهرداری منطقه 6 تهران)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیده در ایران گرچه واژه مشارکت در غالب تعاون و همکاری و همیاری مسبوق به سابقه ای دیرینه است اما این پدیده به مفهوم جدید خود هنوز در کشور نهادینه نشده است. نگاهی به ملاحظات صورت گرفته در زمینه میزان مشارکت شهروندان در توسعه طرح های شهری در ایران مبین این واقعیت است که اغلب تجربیا
فلسفه تدوین و اجرای اسناد راهبرد توسعه شهری (c.d.s) مرتفع نمودن بحران ها و مسائل شهری کشورهای در حال توسعه است. بحران های فراوانی که شهرها را به چالش می کشانند و اهمیت پاسخگویی به آن مورد تاکید واقع شده است. بر اساس آمار سازمان ملل، جمعیت شهرنشین جهان در طی یک نسل به میزان دو میل
درسیراداره امور شهرهاسه الگوی مطرح قابل شناسایی است: حکومت شهری،مدیریت شهری وحکمروایی خوب شهری.درزمان حاضررویکرد"حکمروایی خوب شهری"به عنوان اثربخش ترین،کم هزینه ترین وپایدارترین شیوه اعمال مدیریت معرفی شده است، که دارای ویژگی های پایداری،حق تصمیم گیری،عدالت، کارآیی واثربخشی ، شفا
چکیده مشارکت از مولفه های مهم در مدیریت شهری است و نتایج مطلوبی بر کارایی اجتماعی دارد. مشارکت پذیری محلی یکی از ظرفیت های با اهمیت اجتماعات انسانی است و به عنوان یکی از نتایج مطلوب سرمایه اجتماعی مورد سنجش قرار می گیرد. محله محوری رویکرد جدیدی در برنامه ریزی است که با هدف گرد هم
لزوم تقویت شاخص های مشارکت مردم در جهت دستیابی بعه توسعه پایدار نیازمند بستر سازی زمینه حضور مردم در عرصه عمومی است.از آنجایی که شهر به عنوان یک سیستم درنظر گرفته شده و مشارکت مردمی جزیی از سیستم است و یکی از عوامل تاثیرگذار در سیستم می باشد در این تحقیق به بررسی مشارکت مردم پردا
شهر در طول تاریخ به صورت سنتی و بر مبنای تجربه ایرانی اداره می شد. از اواسط دوره قاجاریه براساس رویکردهای اروپایی روند اداره شهر تغییر کرد. رویدادهایی نظیر بازگشت دانش آموختگان ایرانی موسسه های اروپایی، تاسیس مدرسه دارالفنون، توسعه مفاهیم سیاسی و سفرهای ناصرالدین شاه به سرزمین ها
محیط شهری پیچیده، پویا، متنوع و بهعنوان یک منبع توسعه مطرح است که مستلزم ظرفیت بالای مدیریتی است و حکمرانی خ وب شهری قابلیت فراهم کردن آن را دارد. الگوی حکمروایی خوب شهری بهعنوان فرایند مشارکتی توسعه تعریف میشود که به موجب آن همه ذینفعان شامل حکومت، سازمانهای غیر دولتی و جامعه مد
امروزه نبود آگاهیهای محیط زیستی به عنوان یکی از ضعفهای مدیریت مواد زاید جامد شهری محسوب می گردد. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات تحلیلی- توصیفی بوده و در سال 1393 انجام شد. جهت انجام آن از روش ترکیبی (روش های میدانی،کتابخانه ای و اسنادی، تحلیلی و توصیفی) استفاده شد. به منظور بررسی می
مشارکت مردم واستفاده از دانش بومی آن ها در مقوله مدیریت شهری با رویکرد محله محوری امری ضروری است که در دهه های اخیر مورد توجه واقع شده است بر همین اساس پژوهش حاضربا هدف بررسی ظرفیت ها و پتانسیل های موجود در محله شکیب منطقه 14جهت مشارکت شهروندان در مدیریت بهینه شهری وباتوجه به دید
مشارکت مردم واستفاده از دانش بومی آن ها در مقوله مدیریت شهری با رویکرد محله محوری امری ضروری است که در دهه های اخیر مورد توجه واقع شده است بر همین اساس پژوهش حاضربا هدف بررسی ظرفیت ها و پتانسیل های موجود در محله شکیب منطقه 14جهت مشارکت شهروندان در مدیریت بهینه شهری وباتوجه به دید
مشارکت انسانها در تعیین سرنوشت جامعه خویش و تصمیم گیری برای اموری که به زندگی آنان مربوط میشود همواره از نگاه کارشناسان و مسئولان شهری مورد توجه و امری پسندیده بوده است و اکنون نیز در کشورهای پیشرفته و در حال توسعه ضرورت مشارکت فعال و وفاق اجتماعی موثر افراد جامعه، مورد تاکید م