موانع ژئومورفولوژیکی توسعه فیزیکی شهر شیراز

پژوهشی بر تنگناهای ژئومورفولوژیکی توسعه فیزیکی شهر ایوان غرب با استفاده از مدل تلفیق وزنی

یکی از مسائلی که اکثر شهرهای ایران با آن مواجه می باشند مکانیابی بهینه برای رشد فیزیکی خود می باشند که این موضوع در مناطق کوهستانی به دلیل محدودیت های ژئومورفولوژیکی وناپایداری دامنه ها از حساسیت بالایی برخوردارند. شهر ایوان غرب در شمال غرب استان ایلام یکی از شهرهای است که با گذر

تاثیرات فرآیندهای هیدروژئومورفولوژیک بر توسعه فیزیکی شهر شیراز

شکل گیری هر یک از جوامع بشری بر روی یک بستر طبیعی صورت پذیرفته است و به مرور زمان توسعه یافته است. در این پژوهش به بررسی تاثیرات فرآیندهای هیدروژئومورفولوژیک برتوسعه فیزیکی شهر شیراز پرداخته شده تا مشاهده گردد این حوزه مدنی از زمان شکل گیری و توسعه خود چه تاثیراتی را از محل و بست

ارزیابی قابلیتها و تنگناهای ژئومورفولوژیکی توسعه فیزیکی شهر کرج و حومه با استفاده از مدل ahp در سیستم اطلاعات جغرافیایی (gis)

بررسی تنگنای طبیعی توسعه فیزیکی شهر جوانرود با تأکید بر عوامل ژئومورفولوژیکی با استفاده از مدل ahp

هر اندازه که شهرها گسترش پیدا کنند برخورد آنها با واحدهای گوناگون توپوگرافی، ژئومورفولوژی و موضوعات مربوط به آنها زیادتر می شود. لذا اهمیت و ضرورت شناخت ویژگیهای محیط های طبیعی جهت تمیز و تشخیص نقاط مناسب برای ایجاد بناها و ساختمانها، از مناطق نامساعد معلوم می شود. هدف از انجام ا

بررسی عوامل ژئومورفولوژیکی بر توسعه فیزیکی شهر(مطالعه موردی:شهر پره سر)

محدودیتها و تنگناها مربوط به پدیده های ژئومورفولوژی در توسعه فیزیکی سکونتگاههای شهر و تعیین سمت توسعه آنها نقش عمده ای دارد . محدوده مورد بررسی در این تحقیق شهر پره سر در غرب استان گیلان با مختصات جغرافیایی 49 درجه و نیم دقیقه طول شرقی و 37 درجه 6 دقیقه عرض شمالی می باشد. محدودیت

ارزیابی ژئومورفولوژیکی تناسب زمین جهت توسعه فیزیکی شهر دیواندره با استفاده از مدل منطق فازی و فرایند تحلیل سلسله مراتبی (ahp) در محیط gis

پارامترهای ژئومورفولوژی یکی از عوامل اصلی و تعیین کننده جهات توسعه فیزیکی شهرها و سکونتگاه ها محسوب می شوند. در یک منطقه کوهستانی تاثیر این عوامل به عنوان موانع توسعه دوچندان شده و می تواند مخاطرات طبیعی را نیز به همراه داشته باشد. شیب تند، ارتفاع زیاد، سازندهای سست، قرار گرفتن د

پتانسیل ها و موانع ژئومورفولوژیکی توسعه فیزیکی شهر یاسوج با استفاده از مدل ahp

پدیده های طبیعی در مکان گزینی، گسترش و توسعه فیزیکی شهر ها تاثیر بسزایی دارد. هدف این پژوهش تعیین پتانسیل ها و موانع گسترش شهر یاسوج است. مواد مورد استفاده شامل نقشه های توپوگرافی، کاربری اراضی، زمین شناسی و مدل رقومی ارتفاعی ایران (dem ) می باشد. از بررسی های کتابخانه ای نیز برا

پتانسیل ها و موانع ژئومورفولوژیکی توسعه فیزیکی شهر یاسوج با استفاده از مدل AHP

پدیده های طبیعی در مکان گزینی، گسترش و توسعه فیزیکی شهر ها تاثیر بسزایی دارد. هدف این پژوهش تعیین پتانسیل ها و موانع گسترش شهر یاسوج است. مواد مورد استفاده شامل نقشه های توپوگرافی، کاربری اراضی، زمین شناسی و مدل رقومی ارتفاعی ایران (DEM ) می باشد. از بررسی های کتابخانه ای نیز برا

پهنه بندی زمین برای توسعه فیزیکی شهر شیراز با استفاده از GIS و AHP

با توجه به این که روند رشد شهرنشینی در ایران درپی تحولات اقتصادی، اجتماعی عمیق دهه های قبل، در سالهای اخیر موجب رشد لجام گسیخته شهرهای با نقش ملی و ناحیه ای گردیده و بدون تناسب با ظرفیت ها و امکانات طبیعی منطقه پیامدهای ناخوشایندی را در فضای کالبدی - زیستی درون شهر به همراه داشته

ارزیابی روند توسعه فیزیکی شهر شیراز و تأثیر شرایط فیزیوگرافیک بر روی روند تغییرات کاربری اراضی

محیط طبیعی معمولاً با توسعه شهرها و سکونتگاه های بشر، سازگار نیست. بسیارند شهرهای تاریخی که بر اثر همین ناسازگاری محیط طبیعی متروکه شده اند. مهمترین عوامل طبیعی تأثیر گذار بر توسعه شهرها وضعیت توپوگرافی، شیب اراضی، آب و هوا، زمین شناسی، هیدرولوژی و ژئومورفولوژی می باشند. با توجه

ارزیابی روند توسعه فیزیکی شهر شیراز و تأثیر شرایط فیزیوگرافیک بر روی روند تغییرات کاربری اراضی

محیط طبیعی معمولاً با توسعه شهرها و سکونتگاه‌های بشر، سازگار نیست. بسیارند شهرهای تاریخی که بر اثر همین ناسازگاری محیط طبیعی متروکه شده‌اند. مهمترین عوامل طبیعی تأثیر گذار بر توسعه شهرها وضعیت توپوگرافی، شیب اراضی، آب و هوا، زمین شناسی، هیدرولوژی و ژئومورفولوژی می‌باشند. با توجه

پهنه بندی مناطق مستعد توسعه شهری با تأکید بر محدودیت ها و مخاطرات ژئومورفولوژیکی (مطالعه موردی شهر شیراز)

شهر شیراز ، به عنوان بزر گترین شهر جنوب کشور ، در پهنه های دشت پر مخاطرة شیراز واقع شده و در بازه مختلف تغییرات زیادی داشته و همچنان بر مساحت شهری افزوده می شود که این توسعه فیزیکی بدون اجرای مطالعات ژئومورفولوژیکی و در نظرگرفتن محدودیت ها و مخاطرات ناشی از آن بوده است . ازاین رو