بررسی طرح اختلاط و خواص مکانیکی بتن خودترکم
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
این مطالعه به بررسی تأثیر دو طرح اختلاط (استفاده از پرلیت خشک و پرلیت اشباعشده) و پنج روش عملآوری (حوضچه آب، گونی مرطوب، گونی+نایلون، ماده عمل آورنده، و رهاسازی در محیط) بر مقاومت فشاری، خمشی و شکلپذیری بتن سبک حاوی سنگدانههای پرلیت پرداخته است. هدف اصلی، شناسایی روشهای بهین
سازههای بتن مسلح که در معرض جریانهای دائمی یا متناوب آب، فشار هیدرواستاتیک و شرایط خورنده قرار دارند با تهدیدهای جدی ناشی از نفوذ یونهای مخرب کلراید و سولفات مواجه هستند. تماس مداوم این سازهها با آبهای حاوی املاح، همراه با تنشهای ناشی از جریان، تغییرات فشار، پدیدههای سایشی
از بتن پلیمری به دلیل خواص مطلوب، برای تعمیر و یا ساخت سازههایی که نیاز همزمان به مقاومت مکانیکی و دوام بالا در مدت زمان کوتاه دارند استفاده میشود. از طرفی کاهش وزن بتن پلیمری با استفاده از سنگ دانههای سبک، میتواند مزایای کاربرد این نوع بتن را در موارد عملی به منظور سهولت بی
یکی از معضلات کنونی جوامع، نحوه رویارویی با مصالح حاصل از تخریب ساختمانها و اثرات زیستمحیطی انباشت آنها میباشد. بتن به عنوان یکی از اصلیترین اجزای صنعت ساخت از آغاز فرآیند تولید، اجراء و تخریب، نقش زیادی در ایجاد آلودگیهای زیست-محیطی دارد. از آنجاییکه بیش از %70 از بدنه اص
بتن پلاستیک نوعی از بتن محسوب میشود که معمولاً دارای شکلپذیری زیاد و نفوذپذیری کم است و میتوان از آن در اجرای شمعهای مماسی در مجاورت گودهایی که دارای تراز آب زیرزمینی بالایی هستند، استفاده نمود. در بسیاری از مواقع، به شرایط پروژه جهت استفاده از بتن پلاستیک با طرح اختلاط مناسب
بتن فوق توانمند نوعی بتن با خواص مکانیکی ارتقاء یافته است که در طرح اختلاط آن علاوه بر سیمان پرتلند و آب معمولا از دوده سیلیس، پودر کوارتز ، مواد کاهنده آب و الیاف طبیعی یا مصنوعی استفاده می شود. با وجود تحقیقات بسیاری که در زمینه بررسی خواص مکانیکی این نوع بتن انجام یافته است ،