بررسی تنوع کاریوتیپی و مقدار dna ژنومی برخی از ژنوتیپ های خربزه (cucumis melo var.inodorus) بومی ایران
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
تنوع ژنتیک، پایه و اساس اصلاح گیاهان محسوب می شود. در ایران، توده های بومی به سبب سازشی که در طی زمان کسب کرده اند، دارای ژن های مطلوب نظیر ژن های مقاومت به خشکی، شوری و مقاومت به آفات و بیماری ها شده اند. خیارچنبر با نام علمی cucumis melo var. flexuosus به خانواده ی کدوییان تعلق
به منظور بررسی تنوع ژنتیکی توده های دستنبو، تعداد 28 ژنوتیپ از سراسر کشور گرد آوری و با استفاده از نشانگرهای مورفولوژیکی و مولکولی rapd بررسی شدند. این پژوهش به دو صورت جداگانه به اجرا درآمد. در آزمایش نخست، توده های دستنبو در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار کشت شد. در
به منظور مطالعه اثر کیفیت نور و نوع رقم بر خصوصیات رویشی نشای خربزه Cucumis melo Gr. Inodorus آزمایشی به صورت کرت خرد شده بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 5 تکرار انجام پذیرفت و نشای دو رقم خربزه (خاتونی و قصری) تا مرحله چهار برگی تحت تاثیر چهار ترکیب نور(15 درصد آبی : 85 درصد قرمز،3
تودههای بومی به سبب سازگاری به شرایط محیطی، ژرمپلاسم غنی از ژنهای مطلوب مربوط به تنشهای زیستی و غیرزیستی به حساب میآیند. ایران یکی از مراکز تنوع خیارچنبر است و با توجه به اهمیت اقتصادی این گیاه و همچنین توجه کمی که به این گیاه معطوف شده است، لازم است که مطالعات ژنتیکی در م
خربزه وحشی (Cucumis melo var. agrestis) که به خربزه آفریقایی شهرت دارد، در سراسر مناطق گرمسیری و نیمهگرمسیری جهان پراکنده است. این گیاه یک گیاه دارویی با خواص متعدد درمانی بوده و همچنین ژرمپلاسم مناسبی برای اصلاح خربزه زراعی محسوب میشود. در این بررسی تنوع ژنتیکی تودههای خربزه وحش