فاصله یابی خطا در خطوط انتقال ترکیبی هوایی و کابلی توسط امواج سیار
چکیده
هنگامی که خطا در خط انتقال رخ می دهد، امواج سیار گذرایی تولید می شود. این امواج سیار در طول خط حرکت کرده و پس از مدتی میرا می شوند. در این پایان نامه سه روش مختلف پیشنهاد می شود که با تشخیص و تفکیک این امواج می توان بخش خطادار و مکان خطا را در خط انتقال ترکیبی تعیین کند. این روشهای پیشنهادی تنها از اطلاعات ولتاژ و جریان یک پایانه استفاده کرده و تحت شرایط مختلف خطا در خط ترکیبی (انواع اتصال کوتاه، مقاومتهای مختلف خطا، زوایای شروع متفاوت خطا و مکانهای مختلف خطا در بخش کابلی و هوایی) بررسی می شوند. همچنین می توان از این روشها در تعیین مکان خطا در خطوط انتقال هوایی یا کابلی نیز استفاده کرده و به علت نیاز به بازه نمونه برداری کوتاه (حداکثر2 میلی ثانیه) قابلیت استفاده در رله دیستانس نیز دارند.در زیر توضیح مختصری در مورد این سه روش داده می شود. در اولین الگوریتم پیشنهادی در این پایان نامه، ابتدا به کمک اطلاعات ولتاژ و جریان یک پایانه امواج پیشرو و پسرو بدست می آیند. سپس با کمک تابع همبستگی به تطبیق امواج سیار پیشرو و پسرو پرداخته و با انتخاب مناسب بازه نمونه برداری، بخش خطادار و مکان خطا با دقت مناسبی تعیین می شوند. در دومین الگوریتم پیشنهادی، تغییرات لحظه ای تابع ولتاژ را در یک پایانه محاسبه کرده و با کمک نقاط ماکزیمم و مینیمم تابع تغییرات ولتاژ، بخش خطادار و مکان خطا با دقت مناسبی تعیین می شوند. در سومین الگوریتم پیشنهادی، ابتدا به کمک اطلاعات جریان یک پایانه و مشخصات سیستم مورد مطالعه امواج پیشرو و پسرو بدست می آیند. سپس با کمک تابع تشخیص الگوی اقلیدسی به تطبیق امواج سیار پیشرو و پسرو پرداخته و با انتخاب مناسب بازه نمونه برداری، بخش خطادار و مکان خطا با دقت مناسبی تعیین می شوند.