شکل گیری مفهوم ذوق و مسائل مربوط به آن نزد هیوم
چکیده
شافتسبری، هاچسن و هیوم معروفترین اندیشمندانی اند که معتقدند ذوق (و نه عقل) زیبایی را دریافت کرده و مورد داوری قرار می دهد. شافتسبری معتقد است که زیبایی همان هماهنگی است و ذوق آن را بصورت شهودی دریافت می کند. در واقع ذوق حساسیت طبیعی انسان به زیبایی و زشتی است. هاچسن برخلاف شافتسبری معتقد است که زیبایی کیفیتی واقعی نیست، آن تنها تصور لذت بخشی است که از مشاهده ی کیفیت همگونگی درون چندگونگی در ما ایجاد می شود. برای هاچسن ذوق یکی از حواس درونی انسان است که از کیفیت همگونگی درون چندگونگی لذت (زیبایی) را اخذ می کند. هیوم همانند شافتسبری ذوق را حساسیت طبیعی انسان به زیبایی و زشتی می داند (و نه یکی از حواس درونی). او معتقد است که زیبایی کیفیتی واقعی نیست و تنها به احساس لذت بخش در ما اشاره می کند. این احساس لذت بخش را کیفیات متعدد ایجاد می کند. هیوم با تکیه بر عقیده ی خود در مورد زیبایی تنها اندیشمندی است که تمام لوازم نظریه ی ذوق را می پذیرد؛ اگر ما به ذوق معتقد باشیم نمی توانیم از کیفیت یا کیفیات مشخصی صحبت کنیم که ضرورتا احساس زیبایی را ایجاد می کنند.