بررسی ویژگی های بازارگرایی شرکتهای ایرانی و رابطه آن ویژگی ها با عملکرد آنها از دیدگاه شاغلان شرکتهای صنایع غذایی و آشامیدنی استان تهران
چکیده
این تحقیق به مطالعه و بررسی: 1) رابطه بین بازارگرایی و عملکرد، 2) این که چرا بعضی از شرکتها نسبت به سایر شرکتها در بازار موفق تر عمل می نمایند، 3) ا ین که چرا بعضی از شرکتها نسبت به دیگر شرکتها بازارگرا تر می باشند؟ و 4) این که آیا رابطه بین بازارگرایی و عملکرد کسب وکار شرکتها توسط محیط کسب و کار آنها مورد تعدیل قرار می گیرد، یا خیر؟ پرداخته است. در حقیقت، این تحقیق آزمایش کاربرد پذیری مدل کوهلی و جاورسکی (1993) درصنعت مواد غذایی و آشامیدنی ایران است. در این تحقیق از روش مارکور(markor) پیشنهاد شده شده توسط کوهلی و جاورسکی(1993) برای اندازه گیری ابعاد بازارگرایی استفاده شده است. داده های این تحقیق از طریق پرسشنامه جمع آوری گردید. و از میان119 پرسشنامه ای که به شرکتهای صنایع غذایی و آشامیدنی استان تهران با تعداد کارکنان بالای 50 نفر فرستاده شد، تعداد 115 پرسشنامه جمع آوری و از این تعداد 102 پرسشنامه قابل تجزیه و تحلیل به روش رگرسیون چندگانه بود. نتایج نشان از یک ارتباط واضح بین بازارگریی و عملکرد کسب و کار دارد. یافته های این تحقیق پیشنهاد می دهد که علی رغم شرایط محیطی که شرکتها در آن فعالیت می کنند (نظیر نوسانات بازار، نوسانات تکنولوژی و شدت رقابت )، بازارگرایی برای آنها مهم و ضروری است. یافته های این تحقیق همچنین نشان می دهد که بازارگرایی در صنایع مواد غذایی و آشامیدنی با سهولت بیشتری اجرا می گردد اگر: 1- مدیران ارشد نسبت به نیاز به بازارگرایی تاکید نموده و به آن متعهد باشند. 2- ریسک گریزی مدیران ارشد در اجرای رفتار بازارگرایی در سازمان کاهش یابد. 3- تعارض بین بخشی، که می تواند به رفتار کارکنان در شکل گیری بازارگرایی لطمه بزند،کاهش یابد. 4- هماهنگی بین بخشی، که می تواند تسهیل ساز بعد توزیع هوشمندی بازارگرایی باشد، افزایش یابد. 5- عدم تمرکز در تصمیم گیری، که می تواند تشویق ساز کارمندان در پاسخگویی به تغییرات و بازارگراتر شدن باشد، ارتقا یابد.