بررسی ضرورت وجود سبزراهها در منظر شهری، مورد طراحی: باغ دلگشای شیراز و محوطه پیرامون
چکیده
توسعه و گسترش شهرها به سوی مکانیزه شدن و خیابان سازی سبب از بین رفتن فضاهای باز و سبز، باغها، مناطق ارزشمند دره ها و کوهپایه ها و ایجاد تغییر و تحولاتی جبران ناشدنی در این محدوده شده است. در این میان برنامه ریزی سبزراه ها یکی از مهمترین ابزارهای برنامه ریزی درارتقاء کیفیت زندگی ساکنان شهر است. فضاهای سبز و سبزرا ه ها به علت دارا بودن نقش عمده در افزایش کیفیت آب و هوا و ایجاد تغییرات مثبت در اقلیم محیطهای شهری، برای نگهداری از کیفیت زیست محیطی شهرها ضروری هستند و ارزش های زیبایی شناختی این محیط ها را به نحو قابل توجهی افزایش می دهند. حفاظت از سیستم های طبیعی بوم شناختی، فراهم آوردن فرصت های تفریحی گسترده برای مردم در درون مناطق شهری و نواحی روستایی، تأمین منافع اقتصادی و حفاظت از ارزش های فرهنگی و میراث تاریخی ازجمله مزایای برنامه ریزی سبزراه ها هستند. برای اعمال نمودن راهبردهای حاصل، مسیر تپه دلگشا_سعدی به عنوان مورد مطالعاتی واقعی انتخاب گردیده است. انتخاب این مسیر به دنبال دستیابی به مسیری تاریخی_فرهنگی صورت گرفته است. پژوهشگر مصمم است تئوری سبزراه را به عنوان بستری عملکردی در حاشیه های تاریخی مورد استفاده قرار دهد. برای نیل به این هدف ابتدا تعاریف بین المللی در خصوص سبزراه ها را مطالعه کرده و تحلیل نموده که نتیجه آن دسته بندی تازه تری از سبزراه را ایجاد کرد. پس از آن به بررسی چند مورد انجام شده از سبزراه ها در سطح جهان و ایران پرداخته که سرآمد آن بیان تاریخچه سبزراه در ایران است. این پایان نامه بر آن است که به کمک این یافته ها طراحی در مناظر با همجواری تاریخی خواندنی تر، پایدارتر و عملکردی تر صورت گیرد.