نشانه شناسی از منظر ژاک دریدا؛ عنوان پروژه عملی: درنگ در لحظه ی نشانه ها
چکیده
نشانه شناسی روشی برای بررسی پدیدارهاست که ریشه اش به فلسفه هند و یونان باستان میرسد و همواره بخشی از فلسفه ، زبان شناسی ، علم ، جامعه شناسی ، ارتباطات و هنر بوده است،که به طور کلی تمامی عرصه های فعالیت بشر را دربر می گیرد ؛ و معطوف است به پژوهش انواع شیوه های رفتاری انسان در جریان ارتباطات او .شیوه هایی که انسان چه فردی و چه گروهی ، از طریق آنها و البته به یاری علائم و نشانه ها با دیگران ارتباط برقرار می کند ؛ همچون ارتباط کلامی ، زبان ، نوشتار ، نقاشی ، موسیقی و هرچیز دیگری که بتواند به عنوان نشانه ، اندیشه یا احساسی را از یکی به دیگری انتقال دهد . پژوهش حاضر تحت عنوان « نشانه شناسی از منظر ژاک دریدا » پاسخ گوی این سوال است که آیا هنر پست مدرن با تاثیر از "نشانه شناسی " راه جدید و پرباری برای بیانگری و کشف معنا یافته است؟به همین منظور در طی مطالعه به جمع آوری آراء و رویکرد های اندیشمندان اقدام شده است . در ادامه ، اندیشه های آنان را در متن دیداری (آثار) "مارک توبی " به لحاظ تشابهات اندیشه ای مطالعه کرده است که این مطالعه به تحقیق کمک می کند تا نگاهی نو به دریافت معنا داشته باشد .در نتیجه : بین نشانه شناسی و کشف معنا و حقیقت به لحاظ اندیشه ای رابطه ای فرمال وجود دارد و ابهام و عدم تعین معنا بین هردو، نقش مهمی در بررسی پدیدار ها ایفا میکند .