یکی از بهترین ترجمه های معاصر ترجمه ی استاد محمدمهدی فولادوند می باشد که در این رساله به نقد و بررسی ترجمه ی ایشان از پانزده جزء دوم قرآن کریم پرداخته شده است. ازکل آیات بررسی شده 706 نقد به دست آمده که هر کدام به حسب مورد در ذیل یکی از10 عنوان اصلی قرارگرفته است و بیشترین خطا مربوط به خطا در واژه گزینی (192مورد) و کمترین آنها اشتباهات چاپی (5 مورد) می باشد.
ترجمه های قرآن کریم ابزار مهمی برای فهم صحیح مفاهیم آیات قرآن و هدایت انسان ها بوده و از مهم ترین زمینه ها جهت نقد و بررسی در مطالعات اسلامی به شمار می روند . وجود اختلاف در ترجمه های قرآن در عین وحدت آیات و یگانگی حقیقت ، بیانگر تآثیر غیر قابل انکار خصوصیات مترجم همچون میزان تخص
این رساله که مشتمل بر پنج فصل می باشد به مقایسه تطبیقی پانزده جزء دوم دو ترجمه فارسی قرآن کریم از آقایان محمدمهدی فولادوند و محمدکاظم معزی می پردازد. در فصل اول درباره تعریف ترجمه، انواع ترجمه، جواز یا عدم جواز ترجمه قرآن، ترجمه پذیر بودن یا نبودن قرآن، ضرورت ترجمه قرآن، تاریخچه
چکیده شیوایی بیان،رسایی سخن،و پرهیز از زیاده نویسی از جنبه های مثبت و ممتاز ترجمه های معزّی،آیتی والهی قمشه ای از قرآن کریم به شمار می آید. هرچند که الهی قمشه ای تا اندازه ای به ترجمه ادبی و تفسیری روی آورده است. دوری از ساختارهای زبان مبدأ و مقصد و گزینش واژگان نامأنوس و مطابقت
قرآن کریم، و شناخت آن همواره یکی از دغدغه های مسلمانان بوده است. شناخت و فهم دقیق این معجزه ی الهی، به ویژه فهم متن عربی و مقصود نهائی آیات نورانی آن برای مسلمانان غیرعرب زبان به ویژه فارسی زبانان، لزوم ترجمه و تفسیر قرآن را ضروری کرده است. ترجمه، مفهوم عامی است که همه برگردان
یکی از ویژگی های قرآن کریم، وجود تناسب میان آیات قرآن کریم است. این تناسب علاوه بر آیات متحد النزول و آیات همجوار، مابین کل آیات یک سوره نیز وجود دارد. اتحاد و پیوستگی از نوع اخیر، از طریق یک جامع مشترک، یعنی موضوع محوری سوره، صورت می گیرد. توجه به این ویژگی قرآن کریم، نقش مهمی د
ترجمه متون مقدس و دینی ـ به ویژه قرآن کریم ـ به ۳ رکن نیاز دارد: الف ـ تخصص زبانی؛ ب ـ حرفه ای بودن در ترجمه؛ ج ـ موضوع. بی گمان نداشتن زبان و نثر معیار، سفارشی بودن بیشتر ترجمه ها، استفاده نکردن بیشتر مترجمان قرآن از فرهنگ لغات یک و یا دو زبانه، امانت دار لفظ بودن تا معنا ، و گن
ترجمه متون مقدس در رأس آن قرآن کریم، از ضروریات تبلیغی دین اسلام به شمار می‌آید. توجه به رسالت فرا زمانی و فرا مکانی قرآن، دانشوران بسیاری را در طول تاریخ اسلام بر آن داشت تا اقدام به ترجمه قرآن کنند. از جمله آنها، دقت در ترجمه مصدر میمی در قرآن کریم است. مصدر میمی از دیدگاه علما
واژگان و ادواتی در قرآن کریم وجود دارند که تنوّع نحوی آن ها ، در فرایند برگردانشان به زبان فارسی ، مستلزم توجّه شایانی به نحو یا دستور زبان عربی است . گاه عدم تشخیص نوع این ادوات و ترجمۀ صحیح آن ها با توجّه به مقتضیات زبان مقصد، مترجمان را دچار لغزش کرده است. در این میان، ادوات ا
اقتضای جهانی‌بودن و جاودانگی قرآن این است که ترجمهٔ آن باتوجه‌به مجموعه قراینِ مؤثر در فهم آیات صورت پذیرد و مقاصد عالی آن را به‌نیکوترین شکل در خود منعکس سازد. ازجمله مهم‌ترین قراین مؤثر در فهم و ترجمهٔ قرآن، اسباب نزول معتبری است که غفلت از آنها گاه موجب بروز اختلافات و اشتباه
حرف لام از نظر صرفی و نحوی و بلاغی با معانی مختلف در قرآن کریم کاربرد دارد. شناخت درست نقش و معنای آن، نقاب را از چهره زیبای معانی قرآن بر میدارد، زیرا که لام جاره به نوزده معنی و کاربرد، لام جازمه، به شش معنای مختلف و لام ناصبه، به سه معنا و کاربرد متفاوت و لام غیرعامل نیز با س
تناوب و تضمین نحوی دو اصطلاح هنجارگریز در نحو زبان معیار به‌شمار می‌‌روند. مقصود از تناوب یعنی خارج شدن حرفی از معنای اصلی خود به معنای حرف دیگر، اما تضمین نحوی یعنی یک فعل، دو معنا را در خود می‌آمیزد؛ یک معنا از طریق لفظ و معنای دیگر از طریق قراینی که در جمله وجود دارد، حاصل می