بررسی امکان ایجاد قراردادهای الکترونیکی در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی از منظر حقوقی، با نگاه ویژه به قراردادهای مدیریت طرح (mc)
چکیده
همانطور که می دانیم در سال های اخیر در کشور عزیزمان ایران، طرحها و پروژه های بسیار بزرگی در کلیه سطوح کشوری به اجرا درآمده است. که از آن جمله می توان به پروژه های بزرگ صنعت نفت، گاز و پتروشیمی اشاره نمود. با توجه به این واقعیت که اقتصاد ایران وابستگی شدید و بیمارگونه ای به درآمد های نفتی دارد استفاده از روش های نوین ابداع شده در خصوص تجارت الکترونیک به منظور به هدر نرفتن سرمایه گذاری ها و فرصت ها در حوزه طرحهای زیر بنایی صنعت نفت، بیش از پیش ضرورت می یابد. در طرحهای وزارت نفت که مجریان آن ها با مسائل و مشکلات مختلفی از جمله پیچیدگی های تکنولوژیکی، تنوع تخصص های مورد نیاز، حجم عظیم فعالیت ها و نیز تعداد زیاد سازمان ها و افراد درگیر در طرحها و مسائل مختلف دیگر سروکار دارند استفاده از روش های به روز نه تنها ضروری بلکه اجتناب ناپذیر می نماید. تا با رهایی از روش های ناکارآمد سنتی و بهره گیری از آخرین دستاوردهای علمی در این زمینه، پروژه های اجرائی خود را در محدوده زمانی و بودجه مشخص توأم با کیفیت بهینه به اتمام برسانند در واقع تجارت الکترونیکی را باید به عنوان یک عامل قادرکننده در پیشرفت این بخش از صنعت نگریست. در سطح ملی صنایع نفتی کشورهای مختلف پیوسته درحال گذار از مراحل مختلف توسعه هستند که این امر نشان دهنده بازتاب اقتصادی آنها است. در سطح جهانی نیز، با بین المللی شدن صنعت نفت، شرایط اقتصادی دستخوش تحولات زیربنایی شده است و از این رو، استفاده از تجارت الکترونیک و فن آوری اطلاعات امری اجتناب ناپذیر است. شرایط اقتصادی صنعت نفت در بعد بین المللی شدیداً در حال تحول است و همین امر، وضعیت مناسبی برای استفاده بالقوه از تجارت الکترونیک فراهم می کند