پایان‌نامه

بررسی تاثیر درمانی کمپلکس آنتی بادی هرسپتین متصل به لوتشیم 177 و نانوذرات اکسید آهن و برآورد توریع اکتیویته در موشهای مبتلا به آدنوکارسینومای پستان

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

روشهای درمانی مختلفی برای درمان سرطان پستان و متاستازهای آن ارائه شده است. درمان به روش ایمونوتراپی با آنتی بادی هرسپتین، یکی از موثر ترین روشهای درمانی در سرطان پستان است. هرسپتین با وجود موفقیت بسیار زیاد در درمان قطعی سرطان پستان، در 7-10 درصد بیماران ایجاد صدمات قلبی می کند. این مسئله زمانی پیچیده تر میشود که بیمار مبتلا به سرطان پستان دچار مشکل قلبی نیز باشد. یکی از مناسبترین روشهای درمانی جایگزین برای این دسته افراد، درمان به روش رادیوایمونوتراپی (نشاندار کردن هرسپتین با یک ماده پرتوزای درمانی) است. در این تحقیق امکان درمان سرطان پستان موش با کمک نشاندار سازی هرسپتین با لوتشیم177 مورد بررسی قرار گرفت. تعیین اکتیویته جذب شده در تومور و سایر ارگانها، مهمترین مسئله به هنگام درمان به روش رادیوایمونوتراپی است. در حال حاضر اینکار با کمک تصاویر سیستم پزشکی هسته ای انجام میشود که به علت پایین بودن قدرت تفکیک این دستگاه، تعیین محدوده اندامها و البته برآورد اکتیویته تجمع یافته در آنها با خطا انجام میشود. استفاده از یک سیستم تصوبربرداری با قدرت تفکیک بالا مثل mri و اتصال هم زمان ماده پرتوزای درمانی به ماده ای قابل رد یابی با mri مثل نانوذرات اکسید آهن، ایده ای جدید برای رفع این مشکل است. برای این منظور ترکیب نانوذرات اکسیدآهن-هرسپتین-لوتشیم ساخته شده و بعد از انجام کلیه مراحل کنترل کیفی در شرایط برون تنی(invitro) و درون تنی(invivo)، برای بررسی امکان درمان سرطان پستان موش و تخمین اکتیویته در اندامها با کمک تصویربرداری mri بکار گرفته شد. نتایج نشان داد که این کمپلکس توانایی خوبی برای استفاده درمانی در سرطان پستان موش دارد بطوریکه درصد بازدارندگی رشد تومور با دوز 400 میکروکوری از کمپلکس لوتسیم-هرسپتین بعد از 4 هفته در حدود 95 درصد است. با کمک این ترکیب و تصویربرداری mri تا حدی میتوان برآورد دقیقتری از اکتیویته تجمع یافته در ارگانهای موش نسبت به روشهای معمول بدست آورد.

اساتید راهنما و مشاور

محمد حسین بابایی، فریبا جوهری دها

شکل‌ها (۱۰)

  • شکل، صفحه‌ی ۱
    صفحه‌ی ۱
  • شکل، صفحه‌ی ۱
    صفحه‌ی ۱
  • شکل، صفحه‌ی ۱
    صفحه‌ی ۱
  • شکل، صفحه‌ی ۲
    صفحه‌ی ۲
  • شکل، صفحه‌ی ۲
    صفحه‌ی ۲
  • شکل، صفحه‌ی ۲
    صفحه‌ی ۲
  • شکل، صفحه‌ی ۲
    صفحه‌ی ۲
  • شکل، صفحه‌ی ۲
    صفحه‌ی ۲
  • شکل، صفحه‌ی ۲
    صفحه‌ی ۲
  • شکل، صفحه‌ی ۲
    صفحه‌ی ۲

شکل‌ها از متن کامل مقاله برداشته شده‌اند و حقوقشان از آنِ نویسندگان و ناشر است.

اسناد مشابه