پژوهش حاضر در مورد قابلیت توسعه گردشگری شهری در مرکز شهر تهران با رویکرد مدیریت شهری انجام شده است و در آن به یک سوال اصلی در مورد سنجش قابلیت توسعه گردشگری شهری در مرکز شهر تهران و سوال های فرعی در زمینه ویژگی ها و قابلیت های مرکز شهر تهران و الگوی مناسب برای بالفعل کردن پتانسیل های توسعه گردشگری شهری در آن، پرداخته شده است.
هدف این تحقیق توصیفی- پیمایشی، "بررسی سازوکارهای توسعه کشاورزی شهری در شهر تهران" بود. جامعه آماری آن شامل شهروندان مناطق 22 گانه شهر تهران (6758845n=) و کارشناسان مسئول فضای سبز شهرداری تهران (175n=) بود که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی ساده از میان کارشناسا
با توجه به فاصله جغرافیایی و فرهنگی بین مکان ها و رقابت بین شهرها به منظور توسعه خود و تاثیر منفی این عوامل بر تصویر گردشگران که بر وجهه ، انباشت سرمایه و توسعه شهرها و مکان ها تاثیر می گذارد. لذا پایان نامه حاضر با رویکردی تصویری-هویتی به مقایسه تصویر برند شهر تبریز در قبل و بعد
گردشگری فرهنگی بخشی از بازار گردشگری است که بیشترین پتانسیل رشد و توسعه را داراست، و اهمیت آن تا حدی است که یونسکو مسئله اساسی قرن بیست و یکم برای پدیده گردشگری را فرهنگ اعلام کرده است. افزایش تقاضا برای گردشگری فرهنگی به واسطه سیر تکامل الگوهای گردشگری حمایت می شود، گرایش آشکار
امروزه از گردشگری شهری به عنوان یکی از عوامل مهم توسعه اقتصادی- اجتماعی و رفاهی شهر و شهرنشینان یاد می کنند. به همین خاطر مسؤلان امور گردشگری و شهری در پی ارتقاء و گسترش آن بر آمده اند. گردشگری بر اساس وجود جاذبه های دیدارگر شکل می گیرد. امروزه یکی از پر جاذیه ترین مکان های گردشگ
امروزه گردشگری شهری یکی از پرطرفدارترین و پردرآمدترین نوع گردشگری در جهان، بویژه در کشورهای توسعه یافته به شمار می رود و نقش فزاینده ای در سیاستهای توسعه محلی ایفا می کند. شهر مهمترین ، کامل ترین و پیچیده ترین شکل مکانی انسان است که در برگیرنده مراکز مهم اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی
چکیده درچند دهه اخیرگردشگری به عنوان گسترده ترین صنعت خدماتی مورد توجه قرارگرفته است و در همه کشورها به عنوان عامل مهم اقتصادی اجتماعی تبدیل شده است.در این میان گردشگری شهری شاخه ی جدیدی در مطالعات گردشگری است که از اوایل دهه 90 وارد مباحث گردشگری شده است. همگام با توسعه ی گردشگر
فعالیت‌های مرتبط با گردشگری شهری برای دستیابی به توسعه گردشگری با توجه به ماهیت خود سازمان‌های مختلفی را در گیرکرده است. اما بعضاً سازمان‌های متولی هدف‌ها و عملکردهای موازی را خود تعریف کرده اند. بنابراین در این پژوهش سعی شده است تا عملکرد دو سازمان کلیدی مدیریت گردشگری(شهرداری گ
اهداف: توجه ویژه به شهرها و گردشگری شهری رنگ و بوی خاصی را به عرصه رقابتپذیری شهری داده است. این پژوهش با هدف آسیب‌شناسی راهبردهای اجتماعی و اقتصادی تحقق توسعه گردشگری شهری در شهر کلاردشت انجام شد. روش‌شناسی: این پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و در سال ۱۴۰۲ در شهر کلاردشت در دو م
تحلیل کلاندادهها می‌تواند با بهینه‌سازی مدیریت منابع، پیش‌بینی روندهای اقتصادی و بهبود سیاستهای گردشگری، به توسعة پایدار گردشگری کمک کند. این فناوری همچنین می‌تواند تأثیرات منفی بر محیطزیست و جوامع را کاهش داده و رفتارهای گردشگران را بهبود بخشد. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف
با توجه به اهمیت روزافزون گردشگری و مطرح شدن نسل جدیدی از گردشگری با نام گردشگری خلاق، هدف این پژوهش شناسایی و اولویت بندی راهبردهای موثر برای توسعه گردشگری خلاق در شهر تهران براساس رویکرد سلسله مراتبی است. داده های این پژوهش در بخش کیفی از طریق مصاحبه با 12 نفر از نمونه تحقیق که
مقدمه با توجه به اینکه امروزه گردشگری ورزشی، یک صنعت جدید محسوب می شود و به سرعت در حال رشد می باشد و مورد توجه بسیاری از برنامه‌ریزان و خط‌مشی‌گذاران می باشد، لذاپژوهش حاضر به بررسی جامعه شناختی موانع اجتماعی توسعه گردشگری ورزشی در شهر تهران با تحلیل نظرات مدیران ورزشی پرداخته ا
مقاله حاضر در مورد قابلیت توسعه گردشگری شهری در مرکز شهر تهران با رویکرد مدیریت شهری نوشته شده است و در آن به یک سوال اصلی در مورد سنجش قابلیت توسعه گردشگری شهری در مراکز شهری و سوالات فرعی در زمینه ویژگی ها و قابلیت های مرکز شهر تهران پرداخته شده است. این مقاله با استفاده از روش