تأثیر توانبخشی قلبی مبتنی بر بیمارستان بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته قلبی بیمارستان بقیه ا.... شهر تهران در سال 1389
چکیده
چکیده: سکته قلبی از شایع ترین علل مرگ و میر در سراسر دنیا می باشد و باعث ایجاد اثرات منفی بر وضعیت جسمی، روانی و اجتماعی افراد می گردد. اجرای برنامه توانبخشی قلبی در بیمارستان باعث دستیابی به بهترین شرایط جسمی، روحی، روانی و اجتماعی ممکن در بیمار می گردد. بنابراین هدف این تحقیق بررسی تأثیر برنامه توانبخشی قلبی مبتنی بر بیمارستان بر روی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته قلبی بیمارستان بقیه ا.... در سال 1389 بود. روش کار: در این پژوهش نیمه تجربی 50 بیمار مبتلا به سکته قلبی بر اساس شرایط ورود به مطالعه انتخاب شدند. روش نمونه گیری در این پژوهش برای گروه مداخله به صورت پشت سر هم و برای گروه کنترل به صورت تصادفی جور شده با اعضای گروه آزمایش(بر اساس سن، جنس و سطح تحصیلات) انجام گرفت . اطلاعات با استفاده از پرسشنامه دموگرافیک، کیفیت زندگی مک نیو و مصاحبه جمع آوری گردید. گروه مداخله طی 20 جلسه تحت آموزش نظری و عملی برنامه توانبخشی قلبی در بیمارستان مشتمل برتمرینات ورزشی، آشنایی با سکته قلبی، عوارض و درمان آن، عوامل خطر زای بیماری و کنترل آنها قرار گرفت. . برای بیماران گروه کنترل نیز مداخله ای صورت نگرفت. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جهت بررسی نرمال یا غیر نرمال بودن توزیع نمرات از آزمون کالموگراف اسمیرنوف استفاده شد. جهت بررسی همگنی نمرات بیماران در متغیرهای جورشده از آزمون کای دو استفاده شد. همچنین جهت بررسی تفاوت نمرات گروه آزمایش و کنترل آزمون تی زوجی و تی مستقل استفاده شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان دهنده افزایش کیفیت زندگی بیماران گروه مداخله پس از انجام توانبخشی قلبی در بیمارستان می باشد. می توان تفاوت میانگین قبل و بعد کیفیت زندگی در ابعاد جسمی(p=0/00)، روحی روانی(p=0/00)، اجتماعی(p=0/00) و کل(p=0/00) در گروه مداخله را به اجرای برنامه توانبخشی قلبی مبتنی بر بیمارستان نسبت داد. نتیجه گیری: نتیجه گیری می شود که برنامه توانبخشی قلبی مبتنی بر بیمارستان بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته قلبی موثر است