ارزیابی کیفیت ارائه خدمت بر مبنای رضایت بیماران در مراکز فیزیوتراپی شهر تبریز در سال 88
چکیده
هدف : نظر به تحولات سریع اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی که باعث افزایش سطح ارائه خدمات بهداشتی ، درمانی و سطح بهداشت در کشور گردیده است ، مطالعه حاضر با هدف تعیین سطح رضایتمندی بیماران مراکز فیزیوتراپی سرپایی شهر تبریز جهت ارائه رهنمود هایی برای بهبود کیفیت ارائه خدمات این مراکز و دستیابی به یک ابزار استاندارد و بومی انجام پذیرفت . روش بررسی : در این مطالعه مقطعی ، توصیفی و تحلیلی ، 368 نفر از بیماران مراکز فیزیوتراپی شهر تبریز که حداقل سواد خواندن و نوشتن داشتند ، بروش نمونه گیری طبقه ای- نسبی از بین جامعه آماری انتخاب شده بودند . سطح رضایتمندی شرکت کنندگان در پژوهش از کیفیت ارائه خدمات ، در پایان دوره درمانی توسط پرسشنامه سنجش رضایت بیماران مراکز فیزیوتراپی ، برحسب متغیر های دموگرافیک و ابعاد کیفیت خدمات فیزیوتراپی به تفکیک مراکز دولتی و خصوصی مورد ارزیابی قرار گرقته و توسط آزمون واریانس دو طرفه مقایسه گردید . یافته ها : میانگین نمره رضایت از خدمات فیزیوتراپی در مراکز دولتی 91/82 و در مراکز خصوصی 26/82 و در کل نمونه 58/82 بود . نسبت توزیع رضایت از خدمات فیزیوتراپی مراکز دولتی و خصوصی، تفاوت آماری معناداری نداشت (280/0p=). از مجموع سیزده بعد کیفیت خدمات فیزیوتراپی مورد سنجش در این پژوهش ، بیشترین نمره مربوط به فیزیوتراپیست با ادب با میانگین539/0± 69/4 و کمترین نمره مربوط به حق انتخاب و تصمیم گیری با میانگین934/0± 75/3 بود . نتیجه گیری : هرچند کیفیت ارائه خدمات فیزیوتراپی در شهر تبریز مورد رضایت نسبتا بالای بیماران می باشد و تفاوتهای چشمگیری ما بین میزان رضایت در مراکز دولتی و خصوصی دیده نمی شود اما تا فراگیر شدن سنجش رضایت بیمار بعنوان مهمترین روش در سنجش کیفیت هنوز راه بسیار باقی است . نقطه بسیار مهم این است که سنجش رضایت همیشه باید توامان یا بدنبال اطلاع رسانی جامع و کافی از نحوه درمان و حقوق بیمار انجام پذیرد