پایان‌نامه

الگویی برای مدیریت انتظامی بحران های قومی ایران(مطالعه موردی قوم کرد)

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

امروزه بحران ها چه در حوزه های طبیعی و چه سازمانی و اجتماعی یکی از مسائل جدی محسوب گردیده و نیازمند اقدامی عاجل در تدبیر آن ها است . هرگونه غفلت و سهل انگاری در مواجهه با بحران ها می تواند پیامد های بسیار خطرناکی را برای جامعه بشری به دنبال داشته باشد . از این روی بررسی عوامل پدید آیی بحران ها در همه زمینه ها و چاره جویی برای پیش بینی ، پیشگیری ، مقابله و ترمیم به عنوان فرآیند مدیریت بحران ها برای کلیه نظام های سیاسی ، سازمانهای فعال در بخش ها ی دولتی و غیر دولتی و همچنین سایر بخش های اجتماعی و حتی خانوادگی و فردی بسیار حائز اهمیت است . از میان سه مفهومی که معنای اغتشاش ،آشوب و بی نظمی را در سیاست جهان تشریح می کنند « بحران » آخرین مفهومی بود که به عنوان محور تحقیقات نظام مند مورد تأکید قرار گرفت . حوز? مطالعات بحران ، دائماً با حجم زیادی از مطالعات موردی جدید که به صورتی فزاینده از وجوه و چشم انداز های مختلف و چند بعدی مورد بررسی قرار می گیرند ، تقویت می شود . میزان درک ماهیت بحران ، با توجهی که پژوهشگران به مراحل مختلف بحران ها و مدیریت بحران دارند ، افزایش می یابد. توجه صرف به گزینه های مصیبت بار و غم انگیز به عنوان بحران و تصمیمات عاجل جای خود را به درک گسترده ای از مراحل دیگری که در طول بحران و نتایج و پیامد های آن اهمیت دارند، داده است . موضوعاتی همچون مدیریت بحران و نحوه مواجهه با چالش های آن از موضوعات نوین عرصه مدیریت بوده که حقیقتاً کشور برای حرکت در مسیر توسعه به آن ها نیازمند است . این تحقیق در پی آن بود تا از یک سو نظریه های مربوط به عوامل پدید آیی و استمرار بحران ها را مورد مطالعه روشمند قرار دهد و از سوی دیگر می کوشید تا بر اساس نظریه ها و مدل های موجود و با بهره گیری از داده های پیمایشی ، نظرات نخبگی و انجام تحلیل کیفی به مدلی متقن پیرامون مدیریت بحران های قومی دست یابد . البته رویکرد اصلی این پژوهش تأکید بر دو اصل پیش بینی و پیشگیری در مدیریت بحران های قومی بوده است . نتایج حاصل نشان می دهد که ؛ اولاً : هر یک از عوامل سیاسی ، فرهنگی ، روانی و . . . سهم معناداری در تبیین تمایلات واگرایانه اقوام دارند . ثانیاً : با افزایش واگرایی آمادگی آنان برای دست یازیدن به کنش های بحران آمیز افزوده می شود . ثالثاً : به باور متخصصان ، با بهره گیری روشمند از سازوکارهای روانی ، فرهنگی و . . . می توان زمینه های بروز و پدید آیی بحران در مناطق قومی را از میان راند . خامساً : تحلیل نظرات مسئولین و کارشناسان آشکار ساخت که عوامل فرهنگی بیشترین تأثیر را بر مدیریت بحران و انتخاب سیاست مناسب برای حل مسائل قومی دارند. بنابراین ، بهره گیری از رویکرد تلفیقی ( تلفیق همانند سازی و تکثر گرایی ) در مدیریت بحران های قومی مناسب تر از سایر رویکردها است . سرانجام بر اساس یافته های پژوهش الگویی برای مدیریت بحران های قومی ارائه شده است ، که این مدل سهم عوامل موثر بر پدید آیی بحران های قومی و همچنین سهم عوامل موثر بر مدیریت این بحران ها را تبیین می نماید . به باور نگارنده نیروی انتظامی به عنوان یکی از متولیان اصلی مدیریت بحران ، با بهره گیری از این مدل می تواند به مداخله موثر در بحران های قومی آتی بپردازد.

اساتید راهنما و مشاور

سید حسین ابطحی، محمدحسین الیاسی

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه