بررسی امکان کنترل زیستی انگل سس(cuscuta campestris) بوسیله از عوامل بیماری زای قارچی
چکیده
علف های هرز انگل یکی از مهمترین عوامل کاهش عملکرد محصولات زراعی می باشند، از این میان سس، انگل اجباری بسیاری از خانواده های گیاهی است که در سال های اخیر خسارت فراوانی به زراعت چغندرقند در استان های خراسان وارد کرده است. جهت یافتن عامل زیستی مناسب به منظور کنترل سس، پژوهشی در سال های 88-1386 انجام پذیرفت. آزمایشات مقدماتی در رابطه با بیولوژی این انگل نشان داد که مناسب ترین درجه حرارت جهت جوانه زنی آن 35-25 درجه سانتیگراد می باشد و خراش دهی بذور درصد و سرعت جوانه زنی را افزایش داد. مناسب ترین عمق کاشت بذور سس 1-0 سانتیمتری بود و افزایش عمق درصد سبز شدن را کاهش داد. به منظور تعیین حساسیت ارقام رایج چغندرقند به این انگل مطالعات گلخانه ای و مزرعه ای انجام شد که در آن ارقام کستل، پائولینا، بریجیتا، فلورس و لائتیتیا مورد بررسی قرار گرفتند و براساس نتایج بدست آمده، رقم کستل به عنوان رقم حساس به سس انتخاب و در آزمون های بیماری زایی به عنوان میزبان استفاده شد. پس از گردآوری، کشت و خالص سازی قارچ های موجود در رشته های سس آلوده، در مجموع جنس های fusarium sp. ، alternaria sp. و colletotrichum sp. شناسایی شدند. مایه زنی جدایه ها با غلظت 108×1 اسپور در میلی لیتر آب مقطر سترون در مراحل مختلف رشدی علف هرز سس در آزمایشگاه و گلخانه تحقیقاتی صورت گرفت. از میان قارچ های بدست آمده جدایه 323 گونه f. oxysporum کنترل موثری بر جوانه زنی بذور سس داشت ولی با توسعه مراحل رشدی سس و استقرار آن روی میزبان از بیماری زایی قارچ مورد نظر کاسته شد. جهت بررسی تکمیلی، بیماری زایی این جدایه روی گیاهان زراعی از جمله چغندرقند، یونجه، ریحان، گندم وجو مورد بررسی قرار گرفت و هیچگونه علایم بیماری در آن ها ایجاد نکرد.