مطالعه پترولوژی سنگ های دگرگونی شمال دریاچه سد زاینده رود واقع در شرق چادگان
چکیده
چکیده محدوده مورد مطالعه بخشی از زون سنندج-سیرجان می باشد که در شرق چادگان، در شمال دریاچه سد زاینده رود واقع شده است. بخش اعظم سنگ های منطقه را سنگ های دگرگونی مزوزوئیک تشکیل می دهند، که شامل سه تیپ اصلی شیست های کوارتز-فلدسپاتی، شیست های بازیک و گنایس می باشند. این سه تیپ به ترتیب در یال ها و امتداد محور تاقدیس چادگان قرار گرفته اند. با توجه به مطالعات انجام شده این سنگ ها یک مجموعه دگرگونی را تشکیل می دهند. ما در اینجا آن را مجموعه دگرگونی چادگان نامیده ایم. هر سه تیپ سنگ مذکور همراه هم فرورانش کرده و متحمل دگرگونی فشار بالا شده اند و سپس در زمان به سطح رسیدن متحمل دگرگونی برگشتی شده اند. این مجموعه در تریاس پایانی بر اثر فرورانش پوسته اقیانوسی تتیس به زیر ایران مرکزی تشکیل شده و در کرتاسه بالا آمده و در میوسن در برخورد میان آفروعربی و خرده قاره ایران مرکزی بر روی زاگرس رانده شده است. این سنگ ها تحت تأثیر سه مرحله دگرشکلی (d1، d2 و d3) و دو مرحله دگرگونی (m1 و m2) قرار گرفته اند. d2 دگرشکلی غالب منطقه می باشد که منجر به میلونیتی شدن سنگ ها شده است. مراحل دگرگونی m1 و m2 به ترتیب با مراحل دگرشکلی d1 و d2 به طور همزمان ایجاد شده است. دگرشکلی d3 به صورت ریز چین هایی بر روی نسل های قبل مشاهده می شود. m1 یک مرحله دگرگونی پیشرونده می باشد که تا رخساره اکلوژیت پیش رفته، در حالی که m2 متحمل دگرگونی پسرونده تا رخساره شیست سبز شده است. حضور گارنت، امفاسیت، آمفیبول های سدیک-کلسیک، آلکالی فلدسپار، فنژیت و روتیل شاهدی بر مرحله m1 دگرگونی و کلریت، مسکویت، آمفیبول های کلسیک و آلبیت نشان دهنده مرحله m2 دگرگونی هستند. با توجه به بررسی شیمی کانی ها فنژیت ها بیشتر دارای عضو نهایی مسکویت می باشند که مقدار مسکویت از مرحله m1 به m2 افزایش نشان می دهد. در گارنت ها میزان اعضا نهایی آلماندین و اسپسارتین در مرحله m2 افزایش نشان می دهند. آمفیبول ها در مرحله m1 از نوع سدیک-کلسیک (مگنزیوکاتافوریت و باروئیزیت) و در مرحله m2 از نوع کلسیک (مگنزیوهورنبلند) می باشند. تخمین های دما-فشار به وسیله ترموکالک برای رخساره اکلوژیت (m1) فشار و دمای kbar 19 و c? 625 و برای رخساره دگرگونی شیست سبز (m2) فشار kbar 5/6 و دمای c? 576 بدست می دهد