بررسی اثرات تمرین ورزشی منظم بر آستانه درد موشهای معتاد در سندرم ترک
چکیده
عارضه اعتیاد به نظر می رسد که در نتیجه سوء مصرف اپیوئید ها برای پیشگیری از درد ‚ سرخوشی و ... می باشد . ترشح اپیوئیدها به طور طبیعی در بخشهای مختلف سیستم عصبی برای جلوگیری از درد وجود دارد . امروزه اپیوئیدها برای مدیریت و تعدیل دردهای حاد و مزمن مورد استفاده قرار می گیرند . به علاوه ‚ تعدادی از مطالعات نشان داده اند که در موشهای تمرین کرده سطوح بتا اندورفین بالاتر از موشهای تمرین نکرده می باشد . در این تحقیق ما فرض کردیم که تمرین ورزشی می تواند موجب بروز کاهش درد زیاد پس از ترک مرفین در موشهای وابسته به مرفین شود. مواد و روشها : موشهای نر نژاد ویستار در محدوده وزنی 20±250 و تعداد 24 سر که توسط سولفات مرفین 4/0 میلی گرم در هر لیتر به مدت 21 روز معتاد شدند و حیوانات تمرینات شنا را به مدت 8 هفته ‚ که در ابتدا 60 دقیقه به مدت 3 هفته سپس 90 دقیقه در 2 هفته و در پایان 120 دقیقه به مدت 3 هفته شنا کردند . در پایان هر مرحله از پرتکل ورزشی ما نالوکسان هیدروکلراید به میزان 3 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم تزریق کردیم .از دستگاه تیل فلیک برای ارزیابی اثرات تمرین بر روی آستانه درد 5/0 ‚1 ‚6 و 24 ساعت پس از تزریق نالوکسان هیدروکلراید مورد استفاده قرار گردید. یافته ها : اطلاعات نشان دادند که 1) تمرین سبب کاهش ویژه ای در پاسخ درد موشهای معتاد ورزیده و سالم ورزیده شد (p 0/05 ) . نتیجه گیری : نتایج ما نشان دادند که تمرین شنا خاصیت ضد دردری در موشهایی که درد زیادی از ترک مرفین می کشیدند دارد . بنابر این آن می تواند برای درمان و یا مدیریت موقعیت دردناک مورد استفاده قرار گیرد .