ارزیابی نقش توانمندسازی در بهبود وضعیت اسکان غیررسمی، نمونه موردی: محدوده شرق کال عیدگاه سبزوار
چکیده
چکیده سکونتگاههای غیررسمی یکی از مهمترین وجوه شهرنشینی ایران است؛ بطوریکه نه تنها در شهرهای بزرگ، بلکه در شهرهای متوسط و کوچک نیز چنین پدیده ای وجود دارد. یکی از مهمترین شهرهای درگیر کشوردراین زمینه، شهرسبزوار است؛ که با حدود 30 هزار نفر جمعیت حاشیه نشین، شدیدا نیازمند بکارگیری رویکردی جامع برای حل مسئله است. از این رو، تحقیق حاضر به دنبال پاسخ به این سئوال است که آیا با توانمندسازی اجتماعات محلی شرق کال عیدگاه- به عنوان مهمترین هسته اسکان غیررسمی این شهر- بهسازی کالبدی-فضایی این محدوده امکان پذیر است یا خیر؟ روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی است، شیوه گردآوری داده ها ترکیبی از روش کتابخانه ای، اسنادی و میدانی است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه است. روش نمونه گیری، تصادفی ساده و حجم نمونه 150 خانوار است. برای تحلیل یافته های پژوهش نیز ازهمبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ازطریق نرم افزار spss استفاده گشته است. در این تحقیق هر کدام از حوزه های توانمندسازی اقتصادی ، اجتماعی و نهادی به عنوان متغیرهای مستقل با مولفه های معنی داری، خودتعیینی، شایستگی، تاثیر و اعتماد و متغیر تمایل به مشارکت در بهسازی کالبدی نیز به عنوان متغیر وابسته مد نظرقرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می دهد که بین سطح توانمندسازی ساکنین و میزان تمایل آن ها برای مشارکت در بهسازی کالبدی-محیطی رابطه معناداری وجود دارد. ضریب تعیین برای توانمندی های اجتماعی 4 درصد ، اقتصادی 9/2 درصد و نهادی 4/4 درصد بدست آمد . با توجه به این ارقام باید گفت که در درجه ی اول توانمندسازی نهادی، سپس توانمندسازی اجتماعی و در درجه ی بعدی توانمندسازی اقتصادی می تواند در افزایش مشارکت ساکنین در برنامه های بهسازی کالبدی- محیطی موثر باشد
