پایان‌نامه

توصیف مشخصه های تصریفی فعل در گویش مازندرانی (گونه ی بابلی)

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

این پایان نامه به مسئله ی تصریف فعل و توصیف مشخصه های تصریفی آن در گویش مازندرانی(گونه ی بابلی) پرداخته و در این راستا مقاله ی فریبا قطره (1386) را با عنوان « مشخصه های تصریفی در زبان فارسی امروز » مبنای نظری کار خود قرار داده است. پس از طرح مسئله ی تحقیق در فصل اول و بیان پیشینه ای نسبتاً مفصل از پژوهش هایی که تا کنون در زمینه ی فعل و تصریف آن در گویش مازندرانی صورت گرفته و همچنین شرح داده های پژوهش، به تحلیل داده ها و توصیف مشخصه های زمان، شخص، شمار، وجه، نمود، جهت مجهول و نفی در فعل های گویش مازندرانی و شیوه های تبلور یا نمود آن ها پرداخته است و از این طریق به نتایج زیر در زمینه ی تصریف فعل در این گویش دست یافته است: مشخصه ی زمان در این گویش به دو دسته ی کلی حال و گذشته بخش می شود و زمان آینده دارای ساختی جداگانه نیست بلکه با استفاده از ساخت حال اخباری بیان می شود. ازمیان صیغگان سه گانه ی زمان حال، حال التزامی دارای تبلور صوری از نوع وندی است و ساخت های حال اخباری و مستمر فاقد تبلور صوری هستند. هم چنین در زمان گذشته، صیغگان گذشته ی ساده و اخباری دارای تبلور وندی و صیغگان گذشته ی اخباری شرطی، نقلی، بعید، بعید نقلی، التزامی و مستمر دارای تبلور وند-تکواژی هستند. شناسه های شش گانه به طور هم زمان مشخصه های شخص و شمار را در افعال این گویش به روش وند-افزایی تبلور می بخشند. ازمیان وجوه پنجگانه نیز، وجه اخباری به شیوه های وندی و وند-تکواژی در صیغگان مختلف افعال تبلور می یابد و در دو مورد گذشته ی اخباری و حال اخباری فاقد تبلور صوری است. وجه التزامی و وجه شرطی نیز هرکدام به دو شیوه ی وندی و وند-تکواژی تبلور می یابند و وجه دعایی و وجه امری تبلور وندی دارند. نمود کامل در گذشته ی ساده تبلور وندی دارد و در گذشته ی نقلی، بعید و بعید نقلی به روش وند-تکواژی متبلور می شود. نمود ناقص استمراری نیز فاقد تبلور صوری است و نمود عادت در این زبان ساخت تصریفی ندارد. جهت مجهول در تمامی صیغگان افعال این گویش به روش وند-تکواژی تبلور می یابد. و سرانجام مشخصه ی نفی نیز در گویش مازندرانی دارای تبلور صوری ازنوع وندافزایی است.

اساتید راهنما و مشاور

محمدحسین قرشی، حسن امامی

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه

  • توصیف مشخصه های تصریفی زمان، شخص و شمار در فعل های بسیط زبان مازندرانی

    مقاله۲۰۱۳زبان پژوهیآقای دکتر جلیل اله فاروقی، آقای ناصر پیرزاد

    تصریف یکی از پدیده های مهم زبانی است که پژوهش دربارۀ آن در‏ حوزۀ زبان مازندرانی، جز به گونه ای مختصر و یا در حاشیۀ مباحث دیگر صورت نپذیرفته است؛ درحالی که این نوع پژوهش، برای روشن کردن نقطه‏های تاریک صرف این زبان، ضروری می نماید. در این راستا، در مقالۀ حاضر توصیف و بررسی ویژگی‏ها

  • بررسی ترکیبی‌/تحلیلی‌بودگی مقوله‌های تصریفی فعل در گویش کردی خزلی

    مقاله۲۰۲۰مطالعات زبان و گویش های غرب ایرانمسعود میرزابیگی، حبیب گوهری، طیبه خوشبخت، اکبر عزیزی فر

    هدف پژوهش حاضر توصیف، تبیین و بررسی تحلیلی/ ترکیبیبودگی مقولههای تصریفی فعل شامل زمان، نمود، وجه، جهت، قطبیت، مطابقه و سببیسازی در کردی خزلی از خانوادة کردی جنوبی است. دادهها از بررسی فایلهای صوتی بهصورت پیکرهای، مصاحبههای هدایتشده و یادداشتهای آوانویسیشده از گویشوران بومی روستاه

  • توصیف مشخصه‌های تصریفی زمان، شخص و شمار در فعل‌های بسیط زبان مازندرانی

    مقاله۲۰۱۱زبان پژوهیآقای دکتر جلیل اله فاروقی، آقای ناصر پیرزاد

    تصریف یکی از پدیده‌های مهم زبانی است که پژوهش دربارۀ آن در‏ حوزۀ زبان مازندرانی، جز به‌گونه‌ای مختصر و یا در حاشیۀ مباحث دیگر صورت نپذیرفته است؛ درحالی‌که این نوع پژوهش، برای روشن‌کردن نقطه‏های تاریک صرف این زبان، ضروری می‌نماید. در این راستا، در مقالۀ حاضر توصیف و بررسی ویژگی‏ها

  • حرف اضافۀ/ǰɑ/ در گونه بابلیِ زبان مازندرانی

    مقالهزبان و زبان شناسیاحسان چنگیزی، دانشگاه علامه طباطبائی سمیه السادات هاشمی کمانگر، دانشگاه شهید بهشتی

    در گونه بابلیِ زبان مازندرانی، حرف اضافه /ǰɑ/ پسایند است و بر نقش های معناییِ خاستگاه، همراهی، ابزار و روش دلالت می کند و کارکرد معناییِ آن همانند «از» و «با» در زبان فارسی است. پرسش اصلی این پژوهش آن است که با توجه به تحولات تاریخی زبان های ایرانی، کدام نقش معنایی این حرف اضافه

  • حرف اضافۀ/ǰɑ/ در گونة بابلیِ زبان مازندرانی

    در گونة بابلیِ زبان مازندرانی، حرف اضافة /ǰɑ/ پسایند است و بر نقش‌های معناییِ خاستگاه، همراهی، ابزار و روش دلالت می‌کند و کارکرد معناییِ آن همانند «از» و «با» در زبان فارسی است. پرسش اصلی این پژوهش آن است که با توجه به تحولات تاریخی زبان‌های ایرانی، کدام نقش معنایی این حرف اضافه

  • برخی فرایندهای واجی در گونة زبانی شیرگاه از گویش مازندرانی

    مقاله۲۰۰۸زبان و زبانu200cشناسیعالیه کردزعفرانلوکامبوزیا، فردوس آقاگل‌زاده، علی رضایی

    هدف از نگارش این مقاله بررسی برخی فرایندهای واجی از قبیل همگونی، ناهمگونی، حذف و درج واکه در گونة شیرگاه از گویش مازندرانی است. بررسی فرایندهای واجی نتایج زیر را نشان می‌دهد: 1- در جایگاه مرز هجا با عملکرد فرایند همگونی خوشه‌های همخوانی nd و st به ترتیب به صورتnn وss تولید می‌شون