پایان‌نامه

اثر پاشش الکتریکی منومر با هدایت الکتریکی پایین بر پلیمریزاسیون تعلیقی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

توزیع اندازه ذرات پلیمر تولید شده به روش پلیمریزاسیون تعلیقی به توزیع اندازه قطرات منومر پرآکنده شده در محیط آبی حاوی محلول پایدار کننده، بسیار وابسته است. در حال حاضر پرآکندگی قطرات مونومر در راکتور پلیمریزاسیون تعلیقی، توسط همزن تیغه ای انجام می شود که عموما منجر به توزیع اندازه وسیعی از قطرات غیر کروی می گردد. اثرات نامطلوب اخیر، دستیابی به فرآیندی که منجر به تولید قطرات منومر با توزیع اندازه باریک گردد را در صنعت پلیمر با اهمیت می سازد. در این پژوهش بر روی فرآیند پاشش الکتروهیدرودینامیکی منومر استایرن با هدایت الکتریکی بسیار پایین متمرکز شده است، که تاکنون در مورد آن مطالعه ای به عمل نیامده است. با توجه به نتایج بدست آمده، امکان الکترواسپری استایرن خالص در حالت جت مخروطی به علت هدایت الکتریکی بسیار پایین آن ( ps/m 50>) وجود ندارد. بدین منظور در این تحقیق با افزودن بنزوئیل پراکسید به محلول مونومر افزایش هدایت الکتریکی میسر گردید و امکان پاشش الکتروهیدرودینامیکی منومر در همه حالت های پاشش بوجود آمد. این ماده علاوه بر افزایش هدایت الکتریکی منومر استایرن نقش آغازگر را نیز در فرآیند پلیمریزاسیون تعلیقی بر عهده دارد. مطالعات پایداری قطرات پراکنده شده در محلول آبی حدواسط نشان داد که قطرات تولید شده تنها در حالت جت مخروطی در محلول حدواسط پایدار بوده و دارای توزیع اندازه باریک می باشند. از این رو محدوده پایداری در حالت جت مخروطی مورد توجه قرار گرفت. نتایج آزمایش های اثر غلظت بنزوئیل پراکسید بر محدوده پایداری جت مخروطی نشان داد که افزایش غلظت موجب گسترده شدن محدوده پایداری جت مخروطی شده، امکان تولید قطرات با توزیع اندازه باریک را در محدوده وسیع تری از ولتاژ فراهم نمود. بررسی ها نشان داد که نوع و غلظت ماده پایدارکننده در محلول آبی حدواسط نیز بر کیفیت و حفظ توزیع اندازه قطرات حالت جت مخروطی تاثیر می گذارد. بطور کلی شفافیت قطرات و پایداری آن ها در محلول آبی حاوی پایدارکننده پلی وینیل الکل بیشتر از محلول پایدارکننده تری کلسیم فسفات می باشد. همچنین بر خلاف پلی وینیل الکل، دور همزن بر کیفیت پایداری قطرات پایدار شده توسط تری کلسیم فسفات موثر بوده بطوری که کاهش دور همزن موجب افزایش سرعت ته نشینی تری کلسیم فسفات و در نتیجه کاهش پایداری قطرات می گردد. افزایش غلظت پلی وینیل الکل نیز موجب افزایش پایداری و کیفیت قطرات و همچنین حفظ توزیع اندازه قطرات منومر تولیدی می شود. بطور کلی مطالعات فوق نشان داد که الکترواسپری می تواند یک روش نوید بخش در تولید قطرات منومر با توزیع اندازه باریک به منظور تهیه ذرات پلیمری با توزیع اندازه مناسب باشد.

اساتید راهنما و مشاور

فرشاد فرشچی تبریزی