مقایسه بیان مولکول fat1 در سلولهای بدخیم لوسمی های حاد میلوئیدی ولنفوئیدی با گلبولهای سفید بنیادی هماتوپئتیک نرمالcd34+ به روش real-time pcr
چکیده
کدهرین ها گروهی اصلی از پروتئین های غشائی هستند که در چسبندگی سلولی،تنظیم تکثیر بافتی و مرفوژنز نقش دارند.کدهرین های fat به عنوان یکی از خانواده بزرگ کدهرینی در کنار عمل طبیعیشان در تسهیل ارتباط سلولی ،در کنترل تکثیر نقش دارند و در بافتهای اپیتلیال از قبیل نورواپیتلیوم، ریه، کلیه و لایه سطحی پوست بیان می شود. هدف: برای دانستن اهمیت بیان fat1 ونقش آن در پیشرفت سرطان در انسان،در این مطالعه روی بیان ژن fat1 در لوکمی پرداخته شده است.برای این منظور بیان ژن fat1 را در بلاستهای لوکمی میلوئیدی ولنفوئیدی جدا شده از بیماران لوکمی حاد استخراج و با stem cells افراد نرمال مقایسه کردیم. روش مطالعه:در این مطالعه 48 نفر مورد بررسی قرار گرفتند.36 نفر بیمارو12نفر نرمال بودند. mnc بلاستهای بیماران لوکمی با فایکول جدا شدند.سپس میزان خلوص سلولهای لوکمی با سایتومتری مشخص گردید.سلولهای cd34+ افراد نرمال با dynabeads جدا و میزان خلوص توسط سایتومتری مشخص گردید. rnaبیماران وافراد نرمال استخراج وبرای ساخت cdna بکار رفتند.با استفاده از پرایمر اختصاصی fat1 و پرایمر gusb به عنوان کنترل داخلی ،cdna توسط real-time pcr تکثیر شد.در نهایت سطح بیان ژن fat1 در سلولهای مختلف با سلولهای jurkat مقایسه شد. نتایج:بیان ژن fat1 در بیماران aml وall (p value<0.05)در مقایسه با افراد نرمال بیشتر می باشد.لوکمی سرطان خون یا مغز استخوان است که به وسیله تکثیر غیر طبیعی سلولهای خونی بویژه سلولهای سفید خون(لوکوسیتها) مشخص می شود. لوکمی یک اصطلاح کلی است که طیفی از بیماریها را در بردارد. در واقع لوکمی یک گروه ازدسته بزرگی از بیماریهای بزرگ به نام نئوپلاسمای خونی است.(55) لوکمی ها شایع ترین نئوپلاسم های بدخیم هستند وممکن است تحت عنوان یک گروه از بیماری های بدخیم توصیف شوند که در آنها اختلالات ژنتیکی در یک سلول خون ساز موجب پرولیفراسیون کلونال سلولها می شود.اجداد این سلولها از نظر رشدی نسبت به سایر سلولهای طبیعی برتری دارند که این امر به علت افزایش میزان تکثیر ،کاهش میزان آپوپتوز خودبه خودی یا هردو مورد است.نتیجه اینکه عملکرد طبیعی مغز استخوان به هم می خورد ودر نهایت نارسائی مغز استخوان اتفاق می افتد.تظاهرات بالینی ،یافته های آزمایشگاهی ومیزان پاسخ به درمان براساس نوع لوکمی متفاوت است.