تصحیح و تحقیق نسخه ی خطّی مثنوی "یوسف و زلیخا" اثر ملّا حاذق هروی

منصوره ابراهیمی

چکیده

مثنوی "یوسف و زلیخا" یکی از سروده های "ملّاحاذق هروی" از شاعران قرن 12 و 13 ه . ق. است. این دیوان در مجموعه ای بالغ بر4000 بیت در قالب مثنوی سروده شده که در اثر حاضر، حدود 2000 بیت از آن تصحیح شده است و شیوه ی تصحیح، روش التقاطی بوده است. نسخه دارای 65 عنوان می باشد و بعضی از عناوین، تمثیل هایی است که شاعر برای روشن شدن مفهوم در میان داستان ها ذکر کرده است. موضوع نسخه، داستان عشق زلیخا، همسر عزیز مصر، به حضرت یوسف علیه السّلام است و از نوع ادبیات غنایی به شمار می آید. اشعار دیوان حاذق، سرشار از آرایه های لفظی و معنوی است که از میان انواع آن، آرایه های ادبی جناس، تشبیه و استعاره، از بسآمد بیشتری برخوردار است. از آنجا که شاعر دوره ی بازگشت ادبی را تجربه کرده است، می توان تا حدودی ویژگی های زبانی سبک خراسانی را در اثر وی مشاهده نمود. به دلیل اینکه زادگاه شاعر شهر هرات است، لهجه ی هراتی در اثر او مشهود است.

اساتید راهنما و مشاور

فاطمه کوپا، نرگس محمدی بدر