بررسی ریزازدیادی گونه نمدار در شرایط درون شیشه ای
چکیده
سهم نمدار که از گونههای مورد تهدید به شمار میرود در جنگلهای شمال کشور بسیار ناچیز و حدود یک درصد میباشد. با توجه به مشکلات مربوط به جوانهزنی بذور نمدار، به دلیل خواب دوگانه فیزیولوژیکی (جنین) و مکانیکی (پوشش سخت پریکارپ)، استفاده از روشهای نوینی مثل کشت بافت که با سرعتی مناسب با سرعت تخریب بتواند برای کشت، بازسازی و حفاظت از ذخایر ژنتیکی به کار گرفته شود بسیار حایز اهمیت است. هدف از انجام این پژوهش تعیین بهترین روش سترونسازی، مناسبترین ریزنمونه و بهترین ترکیب هورمونی محیط کشت برای تکثیر درونشیشهای گونه نمدار میباشد. ریزنمونهها به صورت تصادفی از بهترین پایههای نمدار در جنگل توسکاستان گرگان و باغ بوتانیک دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان جمعآوری و کشت گردیدند. دادههای به دست آمده با طرح کاملاً تصادفی به وسیله نرمافزار mstatc مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از این مطالعات نشان داد برای استریل کردن، بهترین حالت سترونسازی زمانی است که ریزنمونهها در محلول پیشسترونسازی حاوی 600 میلیگرم بر لیتر اسیداسکوربیک، 4 گرم بر لیتر قارچکش کاپتان به همراه هیپوکلریت سدیم تجاری 5 درصد به مدت 20 دقیقه بوده و سپس به مدت 5 دقیقه در محلول سترون کننده حاوی 600 میلیگرم بر لیتر اسیداسکوربیک و هیپوکلریت سدیم تجاری 10 درصد قرار گیرند. از بین 11 ریزنمونه مورد آزمایش، ساقه حاوی جوانه انتهایی فلسدار به عنوان بهترین ریزنمونه و iba با غلظت 1/0 میلیگرم بر لیتر به عنوان مناسبترین ترکیب هورمونی محیط کشت برای ساقهزایی در نظر گرفته شد.