تدوین الگوی جان درمانی برپایه قصه طوطی وبازرگان (مثنوی معنوی)وتعیین اثربخشی آن برروی کاهش ناامیدی
چکیده
چکیده تحقیق حاضر با هدف تدوین الگوی جان درمانی بر پایه قصه طوطی و بازرگان (مثنوی معنوی) در زمینه مفاهیم ،فرایند، محتوا ، فنون درمان و تعیین اثربخشی آن بر روی کاهش نا امیدی انجام گرفته است. محقق برای تدوین الگو از روش هرمنوتیک (تاویل) بر اساس ادغام و چرخش هرمنوتیکی میان افق ها بهره گرفته است همچنان برای تعیین اثربخش الگو بر روی ناامیدی از روش مطالعه موردی استفاده شده است. در این تحقیق قصه طوطی و یازرگان از دفتر اول مثنوی معنوی به عنوان پایه تدوین الگو به عنوان نمونه از جامعه مورد نظر(مثنوی معنوی ) انتخاب شد، به این صورت که مفاهیمی که از این قصه به روش تاویل استخراج می شد در شش دفترمثنوی معنوی جستجو می شد و برای مطالعه موردی سه نمونه بصورت تصادفی در دسترس انتخاب شدند. برای تعیین اثربخشی پژوهش بر کاهش نامیدی از پرسشنامه ناامیدی بک استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها نتایج مطالعات موردی بصورت توصیفی وتحلیلی در قالب نمودارهای ستونی وخطی ارائه وگزارش شد و الگوی جان درمانی در زمینه درمانی در قالب بخش های مفاهیم عرفانی –درمانی ، بنیادهای وجودی جان ، هستی شناسی جان، فرایند ، محتوا و فنون درمانی گزارش شد. برای تعیین نتایج مطا لعات موردی،نمرات آزمودنی ها در پیش آزمون و پس آزمون با مقیاس ناامیدی بک مقایسه شد.نتایج مطالعات موردی نشان دادکه اجرای الگوی جان درمانی درکاهش ناامیدی موثربوده است بصورتی که درصد بهبودی در مورد سه آزمودنی به ترتیب 53%،55 %، 33% و بهبودی کلی 47% به دست آمد. نتایج پژوهش نشان داد با اجرای مفاهیم ، فنون، فرایند و محتوای الگوی جان درمانی ناامیدی کاهش پیدا کرده است