تحلیل وبررسی عناصر داستانی در آثارهوشنگ گلشیری با تکیه بر دو اثر شازده احتجاب و کریستین وکید.
چکیده
داستان نویسی در صد سال اخیر که از آغازش می گذرد دچار دگرگونی های بسیاری شده است. نویسندگان بسیاری بوده اند که ادبیّات داستانی را پیش برده اند و نام های بسیاری درادبیّات داستانی ماندگار شده است.یکی ازاین نویسندگان هوشنگ گلشیری است. نویسنده ای که نه تنها در پیش برد داستان نویسی موثر بوده، بلکه خود مسیری نو را ایجادکرده است. بعد از صادق هدایت که داستان مدرن را به ادبیّات داستانی ایران وارد کرد،گلشیری نیز این مسیر را ادامه داد و آن را به اوج رساند. نویسنده ای که با استفاده از عناصر داستانی،داستان نویسی را با مولفه های معاصر و مدرن همراه و شیوه ای نو ایجاد کرد.کسی که به اصول فنی داستان نویسی در کنار مفهوم و مضمون اثر معتقد بود،بنابراین، پرداختن به آثار وی و بررسی عناصر داستانی،بیش ازپیش سبک و ویژگی های داستان نویسی او را آشکار می کند. دراین جستار پس از ارائه ی تعریف ازعناصرداستانی به بررسی دواثرمهم وماندگارهوشنگ گلشیری،شازده احتجاب وکریستین وکید،پرداخته شده است که با این بررسی می توان به سبک ویژه ی او پی برد وتأثیرادبیّات غرب و پیشینه ی ادبیّات ایران را درآثار وی به شکلی مدرن و امروزی مشاهده کرد