تاثیر نسبت های مختلف اسیدهای چرب امگا-6 به امگا-3 بر عملکرد و ایمنی گله مادر گوشتی
چکیده
در آزمایش اول با استفاده از 400 قطعه مرغ در 20 پن و 48 خروس در 16 پن در سن 30 هفتگی با ترتیب فاکتوریل (4×2) بر پایه طرح کاملا تصادفی با 4 نسبت امگا-6 به امگا-3 ( 4، 6، 8 و 16) و 2 جنس (نر و ماده)، ایمنی مرغ ها و خروسهای سویه راس 308 مورد بررسی قرار گرفت. ایمنی سلولی مرغها و خروسها (3 مرغ و یک خروس در هر تکرار) در سن 32 هفتگی با اندازه گیری شاخص ضخامت پرده پا بعد از تزریق فیتوهماگلوتینین (pha-p) بررسی شد. تاثیر تیمارها بر ایمنی هومورال مرغ های مادر با دو بار تزریق 1 میلی لیتر محلول 5/2% گلبول قرمز خون گوسفند (srb) به فاصله 10 روز به 3 مرغ و یک خروس در هر تکرار در سن 33 هفتگی و اندازه گیری تیتر آنتی بادی کل علیه srbc مورد بررسی قرار گرفت. در هفته 34 از 3 مرغ و یک خروس نمونه خون گرفته شد و میزان تکثیر لنفوسیتها در اثر مجاورت با pha-p مورد بررسی قرار گرفت. ترکیب اسید چرب طحال خروسها نیز با استفاده از کروماتوگرافی گاز-مایع اندازه گیری شد. نسبت های امگا-6 به امگا-3 بر تیتر آنتی بادی کل علیه srbc و تکثیر لنفوسیتها تاثیر معنی داری نداشت ولی ضخامت پرده پا با افزایش نسبت های امگا-6 به امگا-3 افزایش یافت. شاخص ضخامت پرده پا در خروس ها بیشتر از مرغ ها بود (05/0p ). با افزایش نسبت های امگا-6 به امگا-3 جیره، درصد epa، dha، lna و کل اسیدهای چرب امگا-3 تخم مرغ، مغز و کبد جنین و جوجه های یکروزه افزایش معنی داری یافته ولی la و aa کاهش یافتند (05/0p <). در آزمایش سوم با استفاده از 48 خروس در قالب طرح کاملا تصادفی در 16 پن (3 خروس در هر پن) از 42-38 هفتگی تاثیر نسبت های امگا-6 به امگا-3 بر خصوصیات اسپرم بررسی شد. حجم اسپرم، غلظت و تحرک اسپرم و درصد اسپرماتوزوئیدهای زنده و مرده اندازه گیری شد. ترکیب اسید چرب بیضه و اسپرم خروس ها اندازه گیری شد. نتایج این آزمایش نشان داد که نسبت اسیدهای چرب امگا-6 به امگا-3 بر وزن بیضه، حجم اسپرم، غلظت اسپرم، تحرک اسپرماتوزوا، درصد اسپرماتوزوئید زنده و مرده تاثیر معنی داری نداشت (05/0p <).