فرهنگ مصادر فارسی و معادل عربی آن ها (ص- ی)
چکیده
آنچه تاکنون در حوزه فرهنگ های لغت فارسی به عربی به نگارش درآمده است ، حدود پانزده فرهنگ لغت دو زبانه است که شامل همه انواع واژگان است. اما تخصصی بودن کار مترجمان و همچنین دانشجویان و استادان عربی دانشگاههای کشور اقتضا می کند تا در این حوزه فرهنگ های لغت با محدوده دستوری ویژه به رشته تحریر درآید. یکی از این فرهنگ ها می تواند «فرهنگ مصادر فارسی و معادل عربی آن ها» باشد. از آنجا که این کار نیازمند دقت و باریک بینی است گستردگی خاص خود را می طلبد و باید بخش های مختلف و با دقت بیشتر در حوزه های محدودتر انجام شود. علت انتخاب مصدر به عنوان موضوع اصلی این فرهنگ نامه ، این است که مصدر در واقع محل صدور معنا بدون شخص و زمان است بنابراین اگر مفهوم مصدر به یک زبان دیگر منتقل شود و صاحب زبان مقصد ، قواعد زبان مبدأ را بداند و به راحتی می تواند از معنی مصدر و ساخت آن ، دیگر کلمات مورد نیاز خود را بیابد و یا بسازد ؛ بنابراین فرهنگ مصادر در اولویت این تحقیق قرار گرفت. بر این اساس پژوهش حاضر شامل سه فصل می باشد: فصل اول: کلیات که شامل طرح پیشنهادی گسترش یافته پایان نامه و شیوه کار می باشد. فصل دوم: مبانی نظری تحقیق که شامل دو بخش مصدرشناسی و فرهنگ شناسی است. فصل سوم: که بدنه ی اصلی این پژوهش به شمار می رود ، فرهنگ مصادر فارسی و معادل عربی آنها از حرف صاد تا پایان حرف یا است. در این طرح ، ابتدا مدخل های مصدری فارسی مختلف اعم از بسیط ، پیشوندی ، مرکب و گروه یا عبارات مصدری به همراه مترادف یا مترادف های آن ها از فرهنگ بزرگ سخن استخراج شده و در دو ستون مجزا قرار گرفته سپس معادل یا معادل های عربی آن ها از فرهنگ های لغت استخراج گردیده و به صورت «مصدر و فعل» در برابر آن ها و در ستون سوم قرار گرفته است. البته به دلیل گستردگی کار فعلا گروه مصدری از لیست مدخل های این فرهنگ لغت خارج گردیده و امید است که دانشجویان دیگر در این عرصه وارد شوند و آن را کامل کنند تا نخستین فرهنگ مصادر فارسی – عربی به شکل کامل به وجود آید.