شیوه های تامین حقوق مالکانه مخترع با تکیه بر نظام حقوقی ایران و مقررات سازمان جهانی مالکیت فکری
چکیده
حاکمیت ذینفـع اختراع با استفـاده موثر از امکانات حقوقـی در تحت حمــایت قراردادن اختــراع تکمیل می گردد. یک مخترع پیش از بیان ایده اش به عنوان اختراع نیازمند آن است که به شناســـایی مفاهیم مشخص اختراع و اوصاف پذیرفته شده آن نسبت به سایر مصادیق مالکیت فکری اقدام نماید. در استفاده از امکانات حقوقی در تامین حقوق مالکانه ، مخترع راسـاً و یا به توسط وکیل به اقــدام دست می زند، که شناختن قواعد شکلی در اجرای مقدم و موخر ضوابط ثبت اختراع هزینه های احتمالی آن را به اقلّ خواهد رساند. تاکنون تلاش بسیار شده تا قوانین و مقررات ثبت اختراع به هم نزدیک شود که نمونه بارز آن معاهـده همکاریهای بین المللی ( pct ) است که نقشی در خور توجه در همگرایی و نزدیک نمودن مفاهیم و اجرائیات حقوق ثبت اختراع در سطح ملی و کشورهای پذیرنده کنوانسیون های بین المللی ایفاء نموده است. آنچه در این پایان نامه مورد بررسی قرار گرفته است عبــارتست از: شناسایی و تفاوت اختراع از سایر گونه های مالکیت معنوی ، فرایند ثبت اختراع ، تشکیل و زوال حق اختراع به شرایط ماهوی و شکلی قوانین در ایران و دیگر کشورها و سازمانهای ذیربط.