اصلاح ساختار شورای امنیت سازمان ملل متحد(1990-2008)ضرورت ها، رویکردها و موضوعات
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیده: آن چه امروزه صلح و امنیت بین المللی را تهدید می کند، وقوع بحران های مختلف داخلی و بین المللی می باشد. وجود نهادها و سازمان های بین المللی به منظور حل و فصل این بحران ها، ضروری است، که بارزترین و مهمترین آنها سازمان ملل متحد به طور اعم و شورای امنیت به طور اخص می باشد. نقطه
شورای امنیت سازمان ملل متحد می تواند به استناد مواد 39 و 41 منشور ملل متحد تصمیماتی مبنی برتحریم های اقتصادی کشور هدف اتخاذ نماید که اجرای آن به حکم مواد 25 و 103 منشور جنبه الزامی دارد. علیرغم تعارض بین تحریم های اقتصادی شورای امنیت با دیگر مواد منشور و برخی کنوانسیونهای بین الم
پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1357، شوک بزرگی به طرح ها و نظریه های مدیریتی جهان وارد کرد. کشوری که تا دیروز متحد استراتژیک امریکا در منطقه بود، به یکباره تبدیل به بزرگ ترین تهدید علیه منافع قدرت های بزرگ و در رأس آنها امریکا شد. رویارویی این دوکشور در عرصه بین المللی، با دور
همان طور که طی فصل های بررسی شد اصلاح شورای امنیت هر چند از زمینه های مهمی برخوردار اسن ولی در عین حال موانع مهم تری در این راه وجود دارد . مهمترین زمینه ی اصلاح شورای امنیت در اوایل دهه 90 و با فروپاشی شوروی شکل گرفت همان گونه که شرح داده شد ، که اکثر قطع نامه هایی که قرار بود ش
در مقام تفکیک وظایف شورای امنیت سازمان ملل متحد از دیوان کیفری بین المللی در مورد جنایت تجاوز ارضی این نتیجه حاصل می شود که در ابتدا باید تعریفی دقیق و جامع از این جنایت ارائه داده شود همان طور که در پیش نویس اصلاحیه اساسنامه دیوان کیفری بین المللی این جرم این گونه تعریف شده است:
منشور سازمان ملل متحد در مقدمه و در مواد مهم خود به مفاهیم، ضرورتها، اهداف و اصولی اشاره کرده است؛ تامین صلح و امنیت بین المللی، جلوگیری از وقوع جنگهای جهانی دیگر و ایجاد صلحی دائمی برای نسلهای حال و آینده بشریت، ممنوعیت توسل به زور در روابط بین المللی، لزوم حل و فصل اختلافات بین
ویژگیهای مختلفی که در میراث فرهنگی وجود دارد موجب میگردد که هرگونه تعرضی نسبت به آن مورد توجه جامعه بینالمللی قرار گیرد. این را میتوان در واکنشهای مختلف سازمان ملل متحد نسبت به تخریب، غارت و قاچاق میراث فرهنگی کشورهایی مانند عراق، سوریه و سایر کشورهایی که به دست گروههای ترو
عملکرد شورای امنیت سازمان ملل متحد، در پرونده هستهای جمهوری اسلامی ایران،قبل و بعد از برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) مو ضوع پژوهش حاضران و پاسخ داده می شود که عملکرد حقوقی شورای امنیت در خصوص پرونده هستهای جمهوری اسلامی ایران، قبل و بعد از برجام چگونه بوده و آثار و خلاءهای ح
دو اصل حق تعیین سرنوشت و حق حاکمیت ملی از مهمترین اصول بنیادین حاکم بر سازمان ملل متحد است که به طرق مختلف از جمله در منشور این سازمان (بند 2 از ماده 1، بندهای 1، 4 و 7 از ماده 2، بند 3 از ماده 55، مواد 73-74 و ماده 77)، میثاق حقوق بشر سال 1966 سازمان و قطعنامههای شورای امنیت (ا
بهموجب منشور ملل متحد، نخستین هدف تکوین این سازمان، حفظ صلح و امنیت بینالمللی و اتخاذ اقدامات مؤثر برای جلوگیری و رفع تهدیدها علیه صلح و امنیت جهانی است و مسئولیت اولیۀ این امر (مادۀ 24) به شورای امنیت واگذار شده است. بنا به اهمیت هدف یادشده، مادۀ 25 منشور مقرر میدارد که تصمیما
شورای امنیت سازمان ملل قدرتمندترین نهادی است که تاکنون در عرصه بینالملل ایجاد شده است. وجود و قدرت این نهاد آنچنان که در منشور ملل متحد آمده، ضامن بقای تمامیت جامعه بینالمللی است. این نهاد که ضمنا سیاسیترین رکن ملل متحد نیز قلمداد میشود، ممکن است در تصمیمگیریهای خود تحتتاث
پژوهش حاضر به بیان این نکته می پردازد که نحوه کاربرد حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد همواره متاثر از تحولات روابط و موازنه قدرت اعضاء دائم این شورا بوده است. بر این اساس در دوره جنگ سرد با توجه به تخاصم و تضاد اعضاء دائم در قالب جهان دو قطبی و امکان و تمایل کمتر برای همکاری