اخلاق قدرت در سیره علوی
چکیده
این نوشتار ، کوششی در جهت تبیین نظری رابطه اخلاق و قدرت در سیره حکومتی امام علی علیهالسلام است . نگارنده در پی پاسخ به این سئوال اصلی است که نگرش و دیدگاه امام علی علیهالسلام در خصوص رابطه اخلاق و سیاست چیست و چه الگویی ارائه میکند ؟ نشان می دهد که آن حضرت به حدی به اصول و ارزش ها ی اخلاق در زمینه قدرت وسیاست پایبند بود که در تزاحم بین اصل قدرت و حکومت و اصول ارزش های اخلاقی و انسانی،به آسانی و بدون کوچک ترین درنگ، قدرت و حکومت را وا می نهد و پایبندی خود به اصول اخلاقی را حفظ می کند.ایشان به لحاظ مبانی فکری خویش از حق و باطل تعبیری کاملاً درون دینی دارند و معتقد هستند که حق سرچشمه الهی دارد و منشأ حقانیت هر امری، دینی و الهی است و ملاک های آن کاملاً معین و مشخص است. و بالتبع در عرصه ی سیاست و حکومت نیز اثبات حق و عمل به آن را وظیفه اصلی حاکم می دانند. از این منظر تفکیک اخلاق از سیاست غیرممکن می شود؛ اخلاق جزئی از سیاست می گردد و سیاستی که از مدار اخلاق خارج شود، درواقع از مدار حق خارج شده است. اخلاق مداری درسیاست نتیجه ی حق مداری در اندیشه ی سیاسی است.
