تعیین دمای اشتعال مخلوط اسید استیک، نرمال هگزانول و سیکلو هگزانون با دستگاه tag closed cup و مقایسه آن با مدل liaw
چکیده
نقطه ی اشتعال یکی از مهمترین متغیرهای به کار رفته در شناسایی خطرات آتش سوزی و انفجار می باشد. در این پژوهش نقاط اشتعال شش مخلوط دوجزئی و یک مخلوط سه جزئی با تغییر ترکیب درصد مواد بدست آمده است. همچنین با استفاده از مدل لییا و همکاران، مقادیر نقطه ی اشتعال برای مخلوط های ذکر شده تخمین زده شده است. در مدل لییا فاز گاز را ایده آل و فاز مایع را غیر ایده آل در نظر می گیرند. در این مدل، برای اعمال پارامتر غیر ایده آل از مدل های ضریب فعالیت gex از قبیل nrtl، uniquac و unifac استفاده شده است. همان گونه که می دانیم، در مدل unifac بدون نیاز به مقادیر تجربیِ ضرایب برهمکنش دوتایی، می توان محاسبات مربوط به تخمین نقطه ی اشتعال را انجام داد. در این پژوهش، دقت تخمین مدل های gex ذکر شده و همچنین مدل ایده آل رائولت با داده های تجربی بدست آمده در آزمایشگاه به طور کامل ارزیابی شده است. بر اساس این پژوهش مشخص گردید که، هر چقدر انحراف از قانون رائولت بیشتر باشد رفتار بیشینه و یا کمینه نقطه ی اشتعال مشهودتر می باشد. روی هم رفته، مدل unifac به دلیل عدم نیاز به داده های تجربی ضرایب برهم کنش دوتایی و تخمین خوب مقدار نقطه ی اشتعال، مدلی مناسب در این امر می باشد.