مقایسه درمان اندومتریت تحت بالینی با سفاپیرین و یا pgf2? در گاوهای شیری مبتلا به اندومتریت تحت بالینی در دوره پس از زایمان با استفاده از روش سایتوبراش
چکیده
هدف از این مطالعه میدانی ارزیابی اثرات درمانی دو پروتکل درمانی متشکل از سفاپیرین و pgf2? در گاوهای شیری مبتلا به اندومتریت تحت بالینی در بازه زمانی بین روزهای 21 تا 33 شیردهی بود. مطالعه سایتولوژیک اندومتریوم رحم با استفاده از نمونه گیری بروش سایتوبراش انجام شد. تمام گاوها پیش و پس از درمان مورد معاینه تولید مثلی شامل ملامسه رحمی ازطریق رکتوم و نمونه گیری سایتولوژیک از اندومتریوم با سایتوبراش قرار گرفتند و تغییرات درصد نوتروفیل ها(%pmn) و تغییر در اندازه قطر شاخ رحم، گردن رحم و سوراخ خارجی گردن رحم ارزیابی شدند. نمونه گیری از 75 رأس گاو هولشتاین در 3 گاوداری صنعتی شیری در مشهد انجام شد. گاوها در بازه زمانی مورد نظر پس از زایمان که فاقد علائم اندومتریت بالینی و همچنین تب و علائم بیماری عمومی بودند، انتخاب شده و پس از معاینه رکتال و ثبت اندازه معیارهای موردنظر، مورد نمونه گیری سایتولوژیک رحمی قرار گرفتند. گاوهایی که در نمونه سایتولوژیک رحمی دارای بیشتر از 8% نوتروفیل بودند بعنوان موارد مبتلا به اندومتریت تحت بالینی تشخیص داده شدند و بطور تصادفی در 3 گروه که در هر گروه 25 رأس گاو وجود داشت تقسیم شدند. گاوهای گروه اول مورد تزریق 2 دوز µgr 500 کلوپروستنول (استروپلن®) عضلانی بفاصله 14 روز قرار گرفتند. گروه دوم یک دوز 500 میلی گرمی سفاپیرین (متریکیور®) داخل رحمی و بدنبال آن یک هفته بعد یک دوز کلوپروستنول عضلانی دریافت کردند و گاوهای گروه سوم بعنوان گروه شاهد هیچ درمانی دریافت نکردند. گاوهای گروه اول کاهش معناداری در درصد نوتروفیل ها (p <0.05) نسبت به گروه شاهد نشان دادند. اما کاهش اندازه رحم و گردن رحم در گاوهای گروه اول نسبت به گروه شاهد تفاوت معناداری نشان ندادند (p <0.05). درمان با سفاپیرین باعث کاهش معنادار درصد نوتروفیل ها (p <0.05) و فاکتورهای مربوط به کاهش اندازه رحم نسبت به دو گروه دیگر شد(p <0.05). درنتیجه ممکن است سفاپیرین درمان موثری برای موارد اندومتریت تحت بالینی در گاوهای شیری پس از زایمان باشد.