بررسی فقهی حقوقی محدودیت آزادی بیان در حوزه ی حریم دین
چکیده
چکیده آزادی موهبتی است الهی که خدای متعال به انسان عطا فرمود اما از آنجا که انسان موجودی ضعیف است، برای او هم حجت درونی (عقل) و هم حجت بیرونی (پیامبران) قرار داد تا انسان را به سوی کمال و اهداف عالیه الهی رهنمون سازند ولی در عین حال بشر در انتخاب راه صواب و خطا آزاد است. با استفاده از آیات، روایات، سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام ثابت می شود اسلام نه تنها به پیروان خود، آزادی اظهار عقیده در تمامی عرصه های عقیدتی، سیاسی و اجتماعی را می دهد و کتمان حق را حرام و بیان حقایق را برای مردم واجب می داند بلکه برای غیر مسلمانان قائل به آزادی بیان می باشد و در این راستا در برخورد با اندیشه های مخالف اسلام، دستور می دهد که با حکمت، موعظه حسنه و جدال احسن با آنها مناظره شود. اسلام علاوه بر آزادی نطق و بیان، آزادی قلم را نیز در این ردیف قرار داده است که البته آزادی قلم آمیخته با آزادی نطق و بیان می باشد و هر یک ملازم دیگری است. باید توجه داشت که اسلام در عین حالی که آزادی بیان و قلم را برای همگان، در جامعه اسلامی پذیرفته است ولی حدود و مقرراتی را برای آن مشخص کرد تا جامعه دچار هرج و مرج نگردد. دین درحالی که قائل به آزادیبیان است اما این آزادی بیان را محدود می کند پس مواردی چون اهانت به مقدسات(اهانت به پیامبر ،ائمه معصوم وخدا وقرآن) ، ارتداد (خارج شدن از دین)،کتب ضلال و بدعت(تحریفاتی که در دین صورت می گیرد)،حرام اعلام می شود یعنی آزادی بیان در حریم دین تا حدی است که خط قرمز ها رعایت شود . کلید وا ژه ها:آزادی بیان،ارتداد،کتب ضلال،بدعت،اهانت به مقدسات