شناسایی عوامل کاهنده ریسکهای اطلاعاتی در زنجیره تامین وسطح بندی آنها با استفاده از روش مدل سازی ساختاری تفسیری (ism)(در زنجیره تامین شرکتهای خودرو سازی مشهد)
چکیده
وجود نقص در جریان اطلاعات زنجیره تامین را با مشکلات فراوانی روبرو می کند. این امر اولا به دلیل ماهیت یکپارچه و پیچیده زنجیره های تامین امروزی است، که وقوع یک حادثه هر چند کوچک در دورترین نقطه جغرافیایی می تواند کل زنجیره را تحت تاثیر قرار دهد و ثانیا به دلیل مهم بودن جریان اطلاعات در زنجیره تامین و نیز ظهور فن آوری های جدید اطلاعاتی و تهدیدات مختص آنها است. بنابراین برای جلوگیری از وقوع نقص و اختلال در زنجیره تامین ضروری است که ریسک های اطلاعاتی زنجیره تامین شناسایی و کاهش یابند. برای این منظور در این تحقیقِ کاربردی، توصیفی(پیمایشی از نوع دلفی) از طریق مصاحبه با یازده خبره دارای تجربه در زمینه فن آوری اطلاعات و سیستم های اطلاعاتی و همچنین در زمینه زنجیره تامین از چهار شرکت منتخب طبق ضابطه مبتنی بر ادبیات موضوع ، دوازده عامل کاهنده ریسک های اطلاعاتی در زنجیره تامین و روابط بین آنها شناسایی شدند و سپس روابط بین آنها نیز با استفاده از مدل سازی ساختاری تفسیری و نمودار قدرت نفوذ و وابستگی تحلیل شدند. طبق نتایج حاصله این تحقیق که با جامعه آماری زنجیره تامین شرکتهای خودرو سازی مشهد در بازه اسفند 89 تا تیر 90 انجام گرفت، عامل وجود شاخص و معیار برای ارزیابی و تحلیل پیوسته ریسک های اطلاعاتی در بالاترین سطح مدل سازی ساختاری تفسیری قرار گرفت و عوامل در دسترس بودن منابع مالی، حمایت و پشتیبانی از شرکا، استراتژی های فراگیر زنجیره تامین و هم سو کردن و در یک راستا قرار دادن مشوق ها و سیاست های تشویقی و نیز خط مشی های تقسیم هزینه ها، عواید و ریسک های زنجیر تامین در سطوح دو و سه مدل قرار می گیرند. تعهد مدیریت ارشد، عاملی است که در سطح میانی مدل قرار می گیرد و عامل ارتباطی بین سطوح بالا و پایین مدل محسوب می شود. در سطوح پنج و شش مدل، عوامل اعتماد بین شرکای زنجیره تامین، تسهیم اطلاعات بین شرکای زنجیره تامین، روابط دارای تشریک مساعی، سطح یکپارچگی زنجیره تأمین، آگاهی در مورد ریسک های اطلاعاتی، زیرساخت های قابل اعتماد سیستم های اطلاعاتی و فن آوری اطلاعات قرار می گیرند، که عوامل پایه ای فرآیند کاهش ریسک های اطلاعاتی در زنجیره تامین محسوب می شوند. و در ادامه قدرت نفوذ و وابستگی این عوامل نشان داده شده است، که طبق آن عوامل سطح یکپارچگی زنجیره تأمین، آگاهی در مورد ریسک های اطلاعاتی و زیرساخت های قابل اعتماد سیستم های اطلاعاتی و فن آوری اطلاعات بیشترین قدرت نفوذ را دارند و عوامل کلیدی در فرآیند کاهش ریسک-های اطلاعاتی در زنجیره تامین محسوب می شوند، که مدیریت باید بیشترین توجه را به آنها مبذول دارد.