بررسی اثر تمرین ذهنی بر افزایش قدرت گریپ نوجوانان، بزرگسالان و سالمندان
چکیده
چکیده: هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر تمرین ذهنی بر قدرت عضلات گریپ نوجوانان، بزرگسالان و سالمندان است. تحقیق به صورت مداخله ای روی30 نفر نوجوانان (میانگین سنی53/14)، 30 نفر بزرگسال (میا نگین سنی39.7) و30 نفر سالمند (میانگین سنی93/70) سالم انجام گرفت. آزمودنی ها به صورت تصادفی به سه گروه ذهنی، بدنی(واقعی) و کنترل تقسیم شدند. افراد گروه ذهنی در مدت سه هفته به تمرین ذهنی انقباض ایزومتریک بیشینه عضلات گریپ پرداختند. در همین مدت افراد گروه تمرین بدنی انقباض ایزومتریک بیشینه عضلات گریپ را انجام می دادند و افراد گروه کنترل در همین دوره هیچ گونه تمرین ذهنی یا بدنی را انجام نمی دادند. میزان قدرت ایزومتریک بیشینه عضلات گریپ در هر دو دست(غالب ، غیر غالب) پیش و پس از مداخله به وسیله دستگاه داینامومتر (hydraulic hand dynamometr sh5005) اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه های مکرر انجام شد. یافته های تحقیق حاضر نشان داد که تغییرات میانگین قدرت ایزومتریک بیشینه عضلات گریپ در رده های سنی نوجوانان، بزرگسالان و سالمندان در گروه های ذهنی و بدنی در دست غیر غالب پس از مداخله معنی دار بوده است(05/0p ). همچنین میزان تغییرات قدرت دست غیر غالب بزرگسالان بعد از مداخله نسبت به گروه نوجوانان و سالمندان بیشتر بوده اما این تغییرات معنی دار نبود. علاوه بر این نتایج نشان داد که تغییرات قدرت در گروه های سنی ذهنی و بدنی در دست غالب(بدون تمرین) در رده های سنی نوجوانان و بزرگسالان پس از مداخله معنی دار بود(05/0p ). با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می رسد بتوان از تمرین ذهنی در جهت حفظ یا افزایش قدرت عضلانی زمانی که انجام حرکات فعال امکان پذیر نیست بخصوص دوران سالمندی که با کاهش حجم عضلات و قدرت همراه است سود جست