بررسی و تحلیل میزان تأثیر کاربری اراضی بر عامل دمای سطحی با استفاده از r.s و gis "نمونه ی موردی شهر اهواز "
چکیده
چکیده سنجش از دور حرارتی شاخه ای از علم سنجش از دور محسوب می شود که عمدتاً پیرامون پردازش و تفسیر داده های مادون قرمز حرارتی طیف الکترومغناطسی بحث می کند. در این علم تابش ساطع شده از سطح اهداف، جهت تخمین دمای سطحی اندازه گیری می شود. این روش با برخورداری از مزایای عمده تصاویر ماهواره ای نظیر هزینه ی کم، دوره های بازگشت کوتاه و پوشش مناطق وسیع روز به روز توسعه بیش تری می یابد. امروزه محققان بسیاری از تصاویر سنجش از دور حرارتی و غیر حرارتی استفاده می کنند. در این پژوهش تلاش شده تا با استفاده از تصاویر حرارتی و پردازش آن ها، الگوی حرارت کنونی شهر اهواز ترسیم و سپس روابط بین کاربری زمین شهری و خصوصیات حرارتی نشان داده شود. بنابراین در مرحله ی نخست، تصاویر تصحیح هندسی و رادیومتریک شدند و همه اعوجاجات مرتفع گردیدند. سپس طبقه بندی نظارت شده به منظور شناسایی انواع مختلف کاربری زمین در محدوده ی مورد مطالعه انجام شد. همچنین با استفاده از معادلات، از تصویر etm + دریافت شده از ماهواره لندست (6/8/20109) نقشه ی حرارتی تهیه شد. تحلیل آماری همچون getis-ord gi انجام شد، سپس مناطق با یکدیگر و در نهایت با دو تصویر حرارتی از تاریخ مختلف (12/2/2004) و (28/5/2002) به منظور تحلیل مناطق hot spot و شناسایی آن ها مقایسه گردید. در این پژوهش نقش عوامل انسانی همچون جمعیت تحلیل شد. نتایج نشان می دهند که کاربری های متفاوت اثرات قابل توجهی بر روی الگوی دمایی کل شهر دارند. از سویی، جمعیت می تواند از عوامل موثر در ظهور نقاط حرارتی باشد. بنابراین با اصلاح کاربری های مختلف همچون تغییر زمین های بایر به فضاهای سبز، پارک ها و غیره و افزایش سرانه فضای سبز به فراخور جمعیت، مساحت و نوع کاربری زمین هر منطقه، می توان میکروکلیمای شهر را در راستای آسایش و آرامش همگان مدیریت کرد.