کاربرد روش های تصمیم گیری چند معیاره (mcdm) برای تحلیل مناقشه دریای خزر
چکیده
هدف این مطالعه، مشخص کردن بهترین آلترناتیو تخصیص منابع نفت و گاز طبیعی موجود در بستر دریای خزر، برای حوزه های درگیر می باشد. از سال 1993، مناقشاتی بین پنج کشور ساحلی دریای خزر: آذربایجان، ایران، قزاقستان، روسیه و ترکمنستان در تقسیم بندی این منابع ایجاد شده است. در اینجا شش روش مختلف تصمیم گیری چند معیاره (mcdm) شامل روش های تسلط ، ماکسی مین ، لکسیکوگراف ، مجموع ساده وزین (saw)، topsis ، electre و روش های حل دیگری که توسط محققان قبلی شده است، برای تعیین بهترین آلترناتیو تخصیص بین طرفین مناقشه به کار گرفته شده اند. در این مطالعه فرض می شود که تمام کشورهای ساحلی دریای خزر دارای اهمیت یکسانی می باشند. با استفاده از روش های mcdm، مشخص می شود که روش های نش و شپلی ، بهترین آلترناتیوهای تخصیص برای تقسیم بندی منابع نفت و گاز طبیعی دریای خزر هستند.