پایان‌نامه

تری کلرو ایزوسیانوریک اسید معرفی مناسب برای تشکیل پیوند c-n و c-s

چکیده

برجسته ترین مشکل طرح های پیشین، برای تولید آلکیل تیوسیانات ها از الکل ها و آلکیل هالیدها، که از واکنش mitsunobo در حضور معرف تری فنیل فسفین بهره می بردند، ایجاد تری فنیل فسفین اکسید به عنوان محصول جانبی بود که جداسازی آن از محیط واکنش، فرایندی مشکل بود. این مطالعه به استفاده از تری کلرو ایزوسیانوریک اسید به عنوان یک واکنشگر مناسب برای تشکیل پیوندهای کربن-سولفور و کربن-نیتروژن می پردازد. هدف ما ارائه روشی با مراحل کمتر، سمیت پایین تر و شرایط واکنش مناسب تر می باشد. از واکنش الکل ها با این معرف در حضور تیوسیانات آمونیوم، آلکیل تیوسیانات ها و آلکیل ایزوتیوسیانات های مربوطه با بازده خوب بدست آمدند.

اساتید راهنما و مشاور

رشید بدری، آرش مرادزادگان

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه

  • درمان زخم مقاوم دیابتی با استفاده از تری کلرو استیک اسید و فیبروبلاست؛ گزارش دو مورد

    مقالهمجله دانشکده پزشکی اصفهانمحمد علی نیلفروش زاده، دانشیار، مرکز تحقیقات پوست و سلول های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران فریبا جعفری، دانشیار، مرکز تحقیقات بیماری های پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان و مرکز تحقیقات پوست و سلول های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران منصور سیاوش، دانشیار، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران آسیه حیدری

    مقدمه: زخم پا یکی از مهم ترین عوارض دیابت است و احتمال ابتلا به آن در طول زندگی هر بیمار مبتلا به دیابت به میزان 15 درصد می باشد. تا کنون، روش های درمانی متعددی برای درمان زخم پای دیابت ارایه شده است. در صورت پاسخ ندادن به درمان های استاندارد، درمان های دیگر و یا روش های نوین مور

  • درمان لیشمانیوز جلدی مقاوم به گلوکانتیم با درمان توأم آلوپورینول و تری کلرو استیک اسید ۵۰ درصد؛ گزارش سه مورد

    مقالهمجله دانشکده پزشکی اصفهانگیتی صادقیان، متخصص پوست، مرکز تحقیقات بیماری های پوست و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران فاطمه سخنوری، پزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماری های پوست و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

    مقدمه: لیشمانیوز جلدی در کشور جهان آندمیک است و در صورت عدم بهبودی با داروی انتخابی گلوکانتیم از روش های درمانی دیگری مانند کرایوتراپی و ترموتراپی و یا داروهایی مانند الوپورینول، پنتامیدین و آمفوترسین تجویز می شوند. از جمله درمان های دیگر که در مطالعات انجام شده تأثیر به سزایی در