بررسی ذهن و زبان غزل حسین منزوی

خدیجه مرادی

چکیده

شعر کلامی است با بیانی تخیّلی و عاطفی. غزل نو از شاخه های مهم شعر معاصر محسوب می شود که به موازات شعر نو رشد چشمگیری یافته است. حسین منزوی یکی از برجسته ترین غزل پردازان معاصر است. در این نوشته، ذهن و زبان غزل منزوی مورد بررسی قرار گرفته که از برجسته ترین ویژگی های غزل او عنصر عاطفه و موسیقی است. این پژوهش در شش فصل تنظیم شده است. در فصل نخست کلّیات پژوهش، فصل دوم مهم ترین درونمایه ها و مضامین غزل او بررسی شده است. فصل سوم، اختصاص به بررسی صور برجسته ی خیال در شعر او و میزان و چگونگی به کارگیری آنها دارد. در فصل چهارم زبان شعری او مورد بررسی قرار گرفته است. فصل پنجم به موسیقی شعر نگاهی دارد. در فصل ششم هم به بررسی میزان انسجام اشعار او که همان شکل شعراست، پرداخته شده است.

اساتید راهنما و مشاور

محمدعلی زهرازاده، محمدعلی محمودی