تحلیل و بررسی نقد روانشناختی در ادبیات فارسی
چکیده
نقد روانکاوی از جمله نقدهای بسیار ارزشمندی است که باعث آشکار گشتن زوایای پ‍نهان یک اثرمی شود که معمولا از سوی خوانندگان مورد بی توجهی واقع شده است.از آنجایی که بیشتر نقدهای ادبی از این نقد به گونه ای بهره برده اند، بیگمان شناخت این نوع از نقد به منتقدان و خوانندگان متنهای ادبی دیدگاهی فراختر را عرضه می دارد. این جستار برآن است که ضمن واکاوی بهتر آموزه های مورد استفاده ی علم روانکاوی در ادبیات، برخی از نظریه های دیگری را که درکتابهای نقد در ادبیات ایران مورد کم توجهی واقع شده است با تکیه بر اندیشه های سه روانکاو بزرگ یعنی: فروید،لاکان و یونگ معرفی کند ونمودهایی از هرکدام از این تکنیک ها را در متون نظم یا نثر بنمایاند.