نسبت دین و فلسفه ی پیش سقراطی
چکیده
دین عمومی یونان باستان، دینی با ویژگی های منحصر به فرد بود، دینی اسطوره ای و مبتنی بر پرستش خدایان متعدد، خدایانی که در اساطیر و باورهای یونانیان ظاهر و رفتاری انسان گونه داشتند. دینی که به واسطه ی عدم وجود کتابی مقدس و تعدد معیارهای اخلاقی، فاقد نظام منسجم معرفتی و اعتقادی بود. در همین دوران و در زمان حکم رانی اساطیر، جهان بینی نوینی به نام جهان بینی فلسفی ظهور کرد که تفکر عقلانی را مبنای پژوهش های خود درباره ی طبیعت و عالم هستی قرار داد و به واسطه ی طرح مسائل فلسفی نوین، به تدوین یک نظام منسجم اعتقادی و معرفتی نسبت به عالم هستی پرداخت و از این روی در نقطه ی مقابل دین اسطوره ای یونان قرار گرفت و حتی در مواردی نیز به نزاع با عقاید آن پرداخت. به گونه ای که می توان دین و فلسفه ی یونان باستان را به واسطه ی تفاوت در نگاهشان به موضوع چگونگی پیدایش عالم، تفاوت بنیادینشان در باب موضوع خداوند، ابداع و طرح مسائل نوینی همچون تمایز انواع شناخت، مساله ی تغییر و حرکت در عالم هستی و نیز موضوع اساسی وحدت و کثرت در حوزه ی فلسفه ی یونان باستان؛ دو قلمرو و حوزه ی منفک از یکدیگر با مسائل، موضوعات و دغدغه های مغایر با هم در نظر گرفت
