مقایسه تأثیر روشهای مختلف اجرای فعالیت مقاومتی بر پارامترهای متابولیکی و فعال سازی الکترومیوگرافی سطحی در دانشجویان مرد ورزشکار
چکیده
بسیاری از پژوهشگران عقیده دارند که تحریک مکانیکی عمده ترین تعیین کننده سازگاری های ناشی از تمرین مقاومتی می باشد. در مقابل عده ای از پژوهشگران پیشنهاد کرده ند که علاوه بر تحریک مکانیکی، تغییرات متابولیکی و هورمونی نیز می تواند نقش مهمی در ایجاد تغییرات بلندمدت مانند هایپرتروفی و قدرت عضلانی داشته باشد. بر این اساس، هدف از این پژوهش، مقایسه تأثیر روش های مختلف اجرای فعالیت مقاومتی بر پارامترهای متابولیکی و فعال سازی الکترومیوگرافی سطحی در دانشجویان مرد ورزشکار بود. به همین دلیل، 24 نفر از دانشجویان مرد ورزشکار دانشگاه گیلان به طور تصادفی در سه گروه تقسیم شدند. شرکت کنندگان حرکت باز کردن زانو را به سه شیوه: آهسته (3 ثانیه بخش درون گرا و 3 ثانیه بخش برون گرا با50 درصد یک تکرار بیشینه)، سنتی (2 ثانیه بخش درون گرا و 4 ثانیه بخش برون گرا با 80 درصد یک تکرار بیشینه) و معمول (1 ثانیه بخش درون گرا و 1 ثانیه بخش برون گرا با 80 درصد یک تکرار بیشینه) انجام دادند. تغییرات غلظت لاکتات، گلوکز و تری گلیسرید پلاسما و مقدار iemg قبل و بلافاصله پس از فعالیت اندازه گیری شد. پس از جمع آوری داده ها، به منظور بررسی تفاوت های پیش و پس آزمون از آزمون t همبسته و برای مقایسه تفاوت های بین گروهی از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. سطح معنی داری 05/0p? بود. نتایج این بررسی نشان داد که هر یک از روش های تمرین مقاومتی منجر به افزایش معنی دار غلظت لاکتات و گلوکز پلاسما و کاهش معنی داری در مقدار iemg پس از فعالیت، نسبت به قبل از فعالیت می شود) 05/0 (p?. مقدار بار جابه جا شده در روش آهسته به طور معنی داری کمتر از دو روش دیگر بود) 05/0(p?. بار حجمی جا به جا شده به طور معنی داری در روش معمول بیشتر از سنتی و در روش سنتی بیشتر از روش آهسته بود) 05/0 (p?. حجم تمرین با محاسبه زمان تحت تنش در روش سنتی به طور معنی داری بیشتر از دو روش دیگر بود) 05/0(p?. با توجه به یافته های این پژوهش، نتیجه گیری می شود که تمرین آهسته می تواند موجب تحریک متابولیکی و عصبی عضلانی به اندازه دو روش دیگر شود، گرچه شدت و حجم کمتری جا به جا می گردد، بنابراین، احتمالاً تمرین آهسته می تواند برای کسانی که در صدد افزایش تحریک متابولیکی و عصبی-عضلانی حاد با شدت تمرینی و حجم کاری کمتر هستند، مفید باشد.