بررسی ضریب رفتار لرزه ای سازه های فضاکار گنبدی
چکیده
در تحقیق حاضر تاثیر تغییرات قطر دهانه و ارتفاع، میزان تراکم اعضا، ارتفاع و تعداد تکیه گاه، بر رفتار لرزه ای سازه های فضاکار گنبدی بررسی شده است. مدل ها با استفاده از نرم افزار geospace ایجاد شده و با استفاده از نرم افزار autocad اصلاحاتی روی آن ها صورت گرفته است. آنالیز اولیه، طراحی و آنالیز پوش آور مدل ها با استفاده از نرم افزار sap2000 و با فرض یک مقدار اولیه برای ضریب رفتار، انجام شده است. به منظور ترسیم منحنی دوخطی و محاسبه ضریب شکل پذیری، ضریب اضافه مقاومت و ضرایب رفتار بر اساس روابط معمول ضریب کاهش نیرو در اثر شکل پذیری، یک برنامه درمحیط matlab نوشته شده است. این برنامه منحنی دوخطی را بر اساس شرایط fema-356 و با دقت مناسب ترسیم می کند. نتایج نشان می دهند که با افزایش قطر دهانه و ارتفاع گنبد، ضریب رفتار کاهش، ولی دوره تناوب افزایش می یابد. با کاهش میزان تراکم اعضا ضریب رفتار افزایش می یابد. افزایش تعداد تکیه گاه سبب افزایش ضریب رفتار و کاهش دوره تناوب گنبدهای فضاکار می شود. همچنین با توجه به تغییر دوره تناوب و ضریب رفتار سازه های فضاکار گنبدی با تغییر ارتفاع و قطر دهانه ، روابطی برای این دو پارامتر ارائه شده است. نتایج حاصل از این روابط دارای ضریب هبستگی بسیار مناسبی با داده های حاصل از تحلیل می باشند