نیازسنجی آموزشی کارکنان حوزه آموزش دانشگاه تربیت مدرس از دیدگاه خود آن ها
چکیده
این تحقیق با موضوع نیازسنجی آموزشی کارکنان حوزه آموزش دانشگاه تربیت مدرس از دیدگاه خود آن ها انجام گرفته است. امروزه مهم ترین رکن هر سازمان را نیروی انسانی تشکیل می دهد، بنابراین بهبود بهره وری کارکنان باید یکی از اهداف مهم هر سازمان یا نهاد تلقی شود. اولین گام برنامه ریزی آموزش کارکنان و در واقع نخستین عامل ایجاد و تضمین اثربخشی آموزش و بهسازی، تعیین نیازهای آموزشی است که اگر به درستی انجام شود، مبنای عینی تری برای برنامه ریزی فراهم خواهد شد و احتمال تطابق آن با نیازهای سازمان، حوزه های شغلی کارکنان و نهایتاً اثربخشی آن افزایش خواهد یافت. هدف اساسی تحقیق، بررسی انطباق و عدم انطباق فعالیت های آموزشی انجام شده با نیازهای آموزشی کارکنان دانشگاه است. اهمیت و ضرورت تحقیق نیز با عنایت به نقش مهمی که آموزش و بهسازی نیروی انسانی می تواند در توفیق دانشگاه تربیت مدرس در گذر از وضع موجود به وضعیت مطلوب و انجام مأموریتش داشته باشد، روشن می شود. نوع تحقیق،کاربردی و روش پژوهش توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری شامل کارکنان آموزشی 7 دانشکده و کارکنان معاونت آموزشی دانشگاه است با تعداد 120 نفر که با استفاده از جدول مورگان، حجم نمونه 85 نفر انتخاب شد و تجزیه و تحلیل نهایی از روی کل پرسشنامه ها انجام گرفت. ابزار تحقیق، یک پرسشنامه محقق ساخته بود با پایایی 86/0 و روش آلفای کرونباخ با 36 گویه که در طیف 5 گزینه ای لیکرت مورد استفاده قرار گرفت. (که جهت جلوگیری از خطای گرایش به مرکز، گزینه متوسط حذف شد) روش آمار بکار رفته در این تحقیق، آمار توصیفی و استنباطی بوده که در آمار توصیفی از جدول و نمودار فراوانی و درصد و در آمار استنباطی از تحلیل واریانس و آزمون t استیودنت به منظور اولویت بندی نیازهای آموزشی کارکنان استفاده شده است. از یافته های تحقیق براساس 6 سوال پژوهشی نتایج زیر حاصل شد: نیازسنجی آموزشی کارکنان تأثیر متوسطی در تحقق اهداف آموزشی دانشگاه دارد و اولویت نیازهای آموزشی کارکنان در بخش آموزش به ترتیب: دوره های مدیریتی(دانش، زمان، تحول)، دوره های اخلاق حرفه ای و روابط انسانی، مهارت های it و دوره های زبان خارجه می باشد. همچنین مشخص شد دوره های آموزشی تأثیر متوسطی در افزایش کارایی و توانمندی شغلی کارکنان دارد. کارشناسان آموزش معتقدند که دوره های آموزشی با سطح تحصیلات و پست سازمانی آن ها مطابقت ندارد. در نهایت اینکه دوره های آموزشی براساس نیازهای آموزشی کارکنان طراحی و اجرا نمی شوند. رابطه معناداری نیز بین سابقه کار، جنسیت، پست سازمانی و پاسخ کارشناسان به هیچ یک از سوال های پژوهشی یافت نشد. عمدتاً نتایج تحقیق بیانگر الزام در انجام تغییراتی در روند فعالیت های اداره آموزش کارکنان می باشد