ویژگی های ایمان در عرفان مکتب خراسان سده ی سوم و چهارم هجری و تأثیر آن بر شکل گیری جریان های عرفانی دیگر
چکیده
پژوهش حاضر در صدد است تا با بررسی ویژگی های اساسی مفهوم ایمان در عرفان مکتب خراسان به وجه متمایز کننده ی آن که این مکتب را در سده ی سوم و چهارم شاخص ساخته است بپردازد و تأثیر آن را بر بینش فردی و اجتماعی عرفا آشکار نماید و از این طریق جایگاه آن را در تأثیر پذیری و یا تأثیرگذاری بر دیگر رویکردهای همزمان یا بعدی مشخص نماید . در این خصوص نخست به مفهوم ایمان در آرای کسانی چون بایزید بسطامی ،ابوالحسن خرقانی و ابوسعید ابوالخیر به عنوان شاخص ترین عرفای قرن سوم و چهارم در عرفان مکتب خراسان پرداخته می شود .این عارفان مفهوم ایمان را بر پایه ی اصولی چون معرفت باطنی ، عشق ، فنا و وحدت شهود قرار داده اند . اصولی که از یک سو باب تازه ای را در تفسیر قرآن و دست یافتن به حقیقت کلام الهی در اتّحاد با پیامبراکرم(ص) به عنوان مفسّر آن گشوده و از سوی دیگر در وجه اخلاقی و اجتماعی ایمان ، تأثیر بسزایی در شکل گیری جریان های بعدی چون ملامتیه و فتوتیه داشته است