مطالعه تصویرسازی در آموزه های گیاهی در ایران
چکیده
چکیده: در این پژوهش سعی شد تا به بررسی جایگاه تصویرسازی در آموزه های گیاه شناسی در ایران (87-1357) پرداخته شود. برای این منظور سیر تصویرسازی در آموزه های گیاه شناسی در ایران بررسی گشت و با استفاده از منابع تئوری و تصویری موجود، سعی شد تا قابلیت های تصویرسازی غیرتخیلی، اقسام و ویژگی های آن به نوعی بررسی و ارائه گردد. روش انجام این پژوهش توصیفی تحلیلی بود. در این زمینه تصاویر از لحاظ متن، زاویه دید و زیبایی شناسی بررسی شدند؛ همچنین سعی شد تا جنبه های مثبت و ویژگی های خاصی که تصویرسازی نسبت به عکاسی در نشان دادن مباحث علمی دارد، نیز مورد تحلیل قرار گیرد. نتیجه این بود که یک تصویرگر علمی با توجه به متن غیرتخیلی و رعایت حفظ اطلاعات و صحت آن با مطالعه ی دقیق موضوع مورد نظر، انتخاب صحیح تکنیک، ابزار، رنگ ها و غیره و محاسبه ی زاویه دید مناسب و به کارگیری روش های منحصر به فرد می تواند، زیبایی تصویر را در کنار اثر علمی خود به همراه داشته باشد. در نهایت نیز با بررسی نمونه های عکس و تصویر در زمینه ی آموزه های گیاهی، برتری استفاده از تصویرسازی نسبت به عکاسی مشخص شد.