نقدو بررسی آراء روشنفکران مشروطه درباره عرفان اسلامی
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
در دوره مشروطه روشنفکران پس از آشنایی با تجدد و تحولات کشورهای غربی، در پی ایجاد آن در کشور خود به نقد سنت و وجوه متعدد آن پرداختند. در این میان، سنتِ اندیشه عرفانی که یکی از وجوه غالب و گسترده در حوزه اندیشه دینی و معرفتی به شمار می آید و به طور وسیعی در ادبیات فارسی انعکاس یافته است، از توجه و نقد روشنفکران بی نصیب نماند و از جهات مختلف مورد بررسی و واکاوی قرار گرفت. با مطالعه آثار روشنفکران این دوره، به ویژه آخوندزاده و کسروی که بیش از همه و به طور مفصل و مستقیم به این مسئله توجه نمودند، و با بررسی دیدگاه و انتقادات آنان در این زمینه درک و دریافت صحیح تر و واقع بینانه تری از کارکرد اندیشه های عرفانی و تأثیر آن در پیشرفت و انحطاط اجتماعی به دست می آید.