کاربرد برنامه ریزی خطی در تحلیل مسیر بحرانی با زمان های فازی
چکیده
در مبحث کنترل پروژه یافتن مسیر بحرانی برا ی مدیریت پروژه از اهمیت ویژه ای برخوردار است . معمولا یک پروژه را به صورت شبکه ای نشان می دهند که در آن کمان ها نشان دهنده فعالیت ها و گره ها نشان دهنده نقطه شروع و پایان فعالیت ها می باشند. هر پروژه ای شامل یک گره آغازین (نشان دهنده زمان شروع پروژه) و یک گره پایانی (نشان دهنده زمان اتمام پروژه) است در یک شبکه مسیر های مختلفی از گره آغازین به گره پایانی وجود دارد در بین این مسیر ها مسیری که دارای بیشترین زمان باشد مسیر بحرانی نامیده می شود که برای مدیریت پروژه از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بهترین راه برای یافتن زمان انجام فعالیت ها به منظور بدست آوردن مسیر بحرانی استفاده از داده های گذشته می باشد ولی در بسیاری از موارد این اطلاعات وجود ندارد، برای حل این مشکل می توان زمان انجام فعالیت ها را به صورت فازی در نظر گرفت. به این منظور در این تحقیق با فرض اینکه زمان انجام فعالیت ها به صورت اعداد فازی اند، زمانبندی پروژه از طریق دو مدل برنامه ریزی خطی فازی انجام شده و با استفاده از روش های پیشنهادی مسیر بحرانی بدست آورده می شود. دراین تحقیق سه روش برای حل این دو مدل برنامه ریزی خطی در حالت فازی ارائه شده است. در روش اول با در نظر گرفتن اعداد فازی به صورت اعداد ذوزنقه ای و با یک روش گام به گام مدل های فازی تبدیل به مدل های قطعی شده وبا استفاده از نرم افزار lingo حل شده و جواب مدل ها بدست آورده می شود. در روش دوم با استفاده از مفهوم درجه عملی بودن در برخورد با محدودیت های نامساوی روشی دیگر برای حل دو مسئله برنامه ریزی خطی برای یافتن زودترین و دیرترین زمان وقوع گره ها ارائه شده است. در این روش در برخورد با تابع هدف از مفهوم مقدار مورد انتظار متغیر های فازی استفاده می شود. در روش سوم از معیارهای مسلط بودن و تحت تسط بودن دو عدد فازی در برخورد با محدودیت های نامساوی استفاده می شود. در این روش با در نظر گرفتن دو پارامتر با عنوان ضرایب جریمه می توان اختلاف دو طرف نامساوی ها از یکدیگر را مدیریت کرد.